Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Soja - substytut mięsa, ryb i nabiału

Soja może wywoływać bóle głowy i niestrawność

Soja jest rośliną strączkową z rodziny motylkowatych. Owoc soi - łuszczyna o długości 3-7 cm - zawiera od dwóch do trzech nasion o kulistym kształcie, które powinny być przechowywane w niskiej temperaturze (od 0 do 5°C) przy dużej wilgotności powietrza. Pierwsi zaczęli ją uprawiać Chińczycy już ponad pięć tysięcy lat temu. W Japonii ziarna soi pojawiły się o wiele później - na początku naszej ery, a do Europy dotarły dopiero w XVI wieku.

Soy Beans

W krajach azjatyckich soja jest świętą rośliną i zajmuje szczególne miejsce w kuchniach narodowych. Do dziś jest podstawowym składnikiem pożywienia Chińczyków, którzy nazywają ją, "żółtym klejnotem" i ?wielkim skarbem".

Soja wymaga ciepłego klimatu. Poza USA uprawiana jest w Brazylii, Indonezji, Meksyku i w Paragwaju, ale także w Gruzji, Mołdawii i na Ukrainie. Występuje w wielu odmianach o jasnym lub ciemnym ziarnie, zróżnicowanym smakowo. W kuchni najbardziej popularna jest ta o żółtych ziarnach. Soja jest produktem bezglutenowym o właściwościach antymiażdżycowych, podwyższających odporność organizmu. Stanowi doskonały substytut mięsa, ryb i nabiału.

Suche ziarna soi są bardziej kaloryczne niż groch czy fasola (100 g dostarcza 385 kcal przy 290 kcal w przypadku grochu i fasoli). Jednak należy dodać, że kaloryczność produktów sojowych zależy w dużym stopniu od sposobu ich przygotowania i dodanych składników. Ta dość wysoka kaloryczność soi wynika z dużej zawartości tłuszczu (do 20%), który nie wpływa na jej wartość odżywczą, ponieważ tłuszcz sojowy dostarcza dużej ilości NNKT, czyli niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, a w szczególności kwasu linolowego - substancji odpowiedzialnych za obniżenie wysokiego poziomu cholesterolu we krwi.

Jej dodatkowym atutem jest to, że obniża "zły" cholesterol (LDL) bez jednoczesnego obniżania "dobrego" cholesterolu (HDL). Długotrwałe spożywanie soi przez osoby z podwyższonym poziomem cholesterolu powoduje jego spadek o 20%. Natomiast na serce ochronnie wpływają izoflawony działające jak przeciwutleniacze. Powyższym działaniem soi można tłumaczyć ogromne zainteresowanie konsumentów produktami sojowymi, szczególnie w krajach, gdzie notuje się wysoką zachorowalność na tak zwane choroby cywilizacyjne, czyli schorzenia układu krążenia oraz nowotwory.

Ponadto coraz bardziej docenia się korzystne działanie białka sojowego w profilaktyce osteoporozy, ponieważ zawiera komplet egzogennych aminokwasów, które nie są wytwarzane przez organizm i muszą być dostarczane wraz z pokarmem. Białko sojowe w porównaniu ze zwierzęcym jest znacznie cenniejsze, ponieważ nie powoduje dużej utraty wapnia z moczem.

Za takie działanie jest odpowiedzialny jego skład aminokwasowy, a konkretnie mniejsza zawartość w organizmie aminokwasów siarkowych (wegetarianie powinni ją kompensować spożywaniem dużej ilości produktów zbożowych - ciemnego pieczywa, brązowego ryżu, kasz). Poza tym soja jest bogatym źródłem witamin z grupy B, skrobi oraz kwasu pantotenowego. Zawiera także lecytynę wspomagającą układ krwionośny i nerwowy, genisteinę zapobiegającą nowotworom, fitoestrogeny, czyli roślinne hormony łagodzące zaburzenia hormonalne u kobiet podczas przekwitania oraz fitohormony, mające duże znaczenie w profilaktyce m.in. raka piersi, macicy i prostaty.

100 G SOI ZAWIERA:

  •  34 g białka;  
  •  18 g tłuszczu;
  •  27 g węglowodanów;  
  •  190 mg wapnia;  
  •  470 mg fosforu;  
  •  7 mg żelaza;  
  •  4,5 g błonnika.
Spożywanie soi może wywoływać bóle głowy i niestrawność, ale przede wszystkim reakcje alergiczne. Najczęściej występują u dzieci i są spowodowane nietolerancją białek sojowych. Mleko sojowe wprowadzone jako substytut mleka krowiego powoduje dolegliwości układu pokarmowego: biegunkę, wymioty, utratę apetytu, a nawet gorączkę.

Natomiast związki tioglikozydów, jakie zawierają wszystkie rośliny strączkowe, przy długotrwałym spożywaniu mogą przyczynić się do powstania wola tarczycy. Ich działanie polega na blokowaniu wiązania jodu w organizmie i tworzeniu z tyrozyny - niezbędnej do produkcji hormonów tarczycy - tyroksyny. Dotyczy to głównie ziaren surowych (gotowanie eliminuje w ponad 30% niekorzystne substancje).

Soję przerabia się na różne produkty, które można podzielić na dwie grupy: produkty niefermentowane, otrzymywane tradycyjnymi metodami orientalnymi oraz fermentowane, powstające w wyniku zastosowania specjalnych szczepów grzybów lub bakterii.

soy milk

MLEKO SOJOWE

Mleko sojowe otrzymujemy z namoczonych w wodzie, a następnie rozdrobnionych ziaren sojowych. Na Dalekim Wschodzie jest tradycyjnym napojem i podstawowym składnikiem zup oraz budyniów. Bardzo często jest produkowane przy użyciu jęczmienia perłowego i soli morskiej. Mleko sojowe jest niesłodzone, stąd często dodaje się do niego miód, zmiksowane owoce lub soki owocowe. Mleko sojowe jest bogate w białko oraz witaminy z grupy B. Niestety, zawiera mniej wapnia i witaminy D niż mleko krowie.

FERMENTOWANE PRODUKTY Z SOI:

  •  pasta miso;
  •  sos sojowy;
  •  japońskie natto.

NIEFERMENTOWANE PRODUKTY Z SOI:

  •  olej sojowy;
  •  mąka sojowa;
  •  makaron sojowy;
  •  mleko sojowe;  
  •  tofu.
Można je łączyć z makaronami zbożowymi, kaszami, ziarnami zbóż i muesli. Z mleka sojowego w procesie koagulacji, który polega na tym, że cząsteczki białka łączą się w skupienia, tworząc skrzep, otrzymuje się tofu. Wykorzystuje się je do przyrządzania wielu potraw, ponieważ ma łagodny smak. Jego ogromną zaletą jest to, że przyprawy mogą mu nadać zupełnie inny smak.

TOFU, SOSY SOJOWE ORAZ KIEŁKI...

Do potraw gotowanych najlepsze jest tofu twarde o konsystencji sera. Natomiast do najczęściej stosowanych przypraw należy sos sojowy, który do Europy został sprowadzony przez Holendrów. Otrzymuje się go w wyniku fermentacji ziaren soi i pszenicy. Najczęściej w kuchniach różnych krajów stosowane są dwa podstawowe rodzaje sosu: chiński o słonym i ostrym smaku oraz japoński - bardziej słodki i łagodny. 

Takie same wartości odżywcze, jak soja świeża ma soja mrożona (przed gotowaniem nie należy jej odmrażać) i konserwowa, która w smaku przypomina zielony groszek z puszki. Soja liofilizowana, przygotowana z ugotowanych, a następnie zmielonych i odparowanych ziaren, nie ma ani charakterystycznego zapachu, ani smaku, pozostaje jednak produktem pełnowartościowym. Wystarczy tylko dodać do niej trochę wody.

Należy nadmienić, że soja, podobnie jak pozostałe rośliny strączkowe, zawiera dużo siarki, w związku z czym jest ciężko strawna. Jednak przygotowana w odpowiedni sposób nie powoduje wzdęć. Wystarczy namoczyć nasiona w bardzo gorącej wodzie przez półtorej godziny - od czasu do czasu dolewając wrzątku. Po czym odlać wodę, w której się moczyły, i ugotować w świeżej do miękkości.
    
Smaczne i zdrowe kiełki soi są doskonałym dodatkiem do kanapek i sałatek.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 4
Gości: 2
Roboty: crawl Bot, Google Bot