Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Dieta Cambridge

Termin "dieta" pochodzi od greckiego słowa diaitia, które oznacza sposób życia, a w szczególności odżywiania. W ciągu ostatnich dziesięcioleci stosowane były różnego rodzaju diety. W latach 90., ze względu na wzrastający poziom otyłości spowodowanej niewłaściwym trybem odżywiania, pojawiły się kuracje dietetyczne pomagające w leczeniu tego schorzenia. 

Dieta

Otyłość zwiększa ryzyko choroby niedokrwiennej serca, czemu towarzyszą wysokie stężenia cholesterolu i trójglicerydów w surowicy, upośledzona tolerancja glukozy ze skłonnością do cukrzyc, nadciśnienie krwi, a także tendencja do tworzenia się kamieni żółciowych. Podstawą w leczeniu otyłości jest ograniczenie spożycia produktów energetycznych.
 
Badania wykazują, że jedyną, bezpieczną drogą leczenia otyłości są zbilansowane, ubogokaloryczne diety dostarczające organizmowi niezbędnych składników, które zapewniają prawidłowy przebieg wewnątrzustrojowych funkcji organizmu (diety niekompletne powodują dysfunkcję organizmu). Obecnie tego typu diety są uznawane za bardzo efektywne. Dieta ta jest bardzo często stosowana przez osoby, którym nie udało się schudnąć, stosując inną dietę. 
 
Do diet niskokalorycznych należy dieta Cambridge, która została opracowana i przetestowana klinicznie przez naukowców z Cambridge w Wielkiej Brytanii w 1970 roku. Po badaniach w Zakładzie Żywienia Klinicznego Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie została dopuszczona w Polsce jako środek wspomagający odchudzanie.
 
Dieta cambridge zawiera:

  •  białko o wysokiej wartości biologicznej;  
  •  niezbędną ilość węglowodanów (zapobiegają ubytkom elektrolitów i azotu);
  •  śladowe ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych;  
  •  błonnik;
  •  witaminy i substancje mineralne.
Dziennie należy wypijać 2 litry niskokalorycznych płynów.
 
Jest pierwszą, niskoenergetyczną dietą adresowaną do osób, dla których otyłość jest zagrożeniem dla zdrowia (szczególnie w przypadkach, kiedy tradycyjne diety o kaloryczności od 800 do 1100 kcal nie przyniosły rezultatów). Jest bezpieczna także dla osób z niewielką nadwagą. Dostarcza organizmowi wszystkich niezbędnych składników, stanowiąc podstawę właściwego odżywiania i utrzymania odpowiedniej masy ciała przez dłuższy czas.
 
Dieta cambridge jest przygotowywana w sposób przemysłowy. Można ją stosować jako wyłączne źródło odżywiania lub łączyć z normalnymi posiłkami. Najlepsze rezultaty daje leczenie kliniczne, czyli trzy tygodnie ścisłej diety i dwa lub trzy tygodnie diety mieszanej z uwzględnieniem zwiększenia liczby kalorii pochodzących z konwencjonalnych produktów spożywczych. Dieta zapewnia pełny zestaw składników odżywczych.
 
Składa się z zup i napojów o różnych smakach w formie sproszkowanej, które przygotowujemy, mieszając z wodą. Każda torebka posiłku dostarcza 135 kcal przy zawartości 14 g białka, 2,7 g tłuszczów, 14,7 g węglowodanów oraz 1/3 zalecanego, dziennego zapotrzebowania organizmu na witaminy i minerały. Liczba posiłków zależy od wzrostu i płci. Przykładowo, kobiety powinny przyjmować ponad 400 kcal dziennie, a mężczyźni około 540 kcal (dotyczy to także kobiet o wzroście powyżej 173 cm).
 
Kiedy otyłość leczymy dietą w postaci jedynego źródła odżywiania, występuje zjawisko łagodnej, fizjologicznej ketozy (nie należy mylić z ketozą patologiczną występującą w cukrzycy). Zjawisko to powoduje zmniejszenie poczucia głodu (mniej więcej po 72 godzinach), zatrzymywanie białka w organizmie, wzmożone ożywienie i koncentrację. Przyjęcie jakiegokolwiek posiłku z najmniejszą liczbą węglowodanów w trakcie trzech tygodni ścisłej diety wstrzymuje proces ketozy, co jest jednoznaczne z obniżeniem tempa utraty wagi.
 
W pierwszym tygodniu stosowania diety obserwuje się utratę płynów w organizmie (w następnych tygodniach ten proces ulega osłabieniu). Utrata tkanki tłuszczowej jest porównywalna do tej, jaką można osiągnąć w wyniku stosowania głodówek lub operacji żołądka, ale bez szkodliwych efektów ubocznych. Przy stosowaniu diety średni ubytek masy ciała wynosi około 2,5 kg tygodniowo.
 
 
Oprócz ubytków wagi odnotowuje się:  

  •  obniżenie o 20% poziomu cholesterolu we krwi;
  •  obniżenie o 45% poziomu trójglicerydów;
  •  obniżenie ciśnienia krwi;  
  •  obniżenie podwyższonych wartości glukozy;
  •  regulację gospodarki tłuszczowej.
 
Owoce zakazane w diecie Cambridge


Nie należy spożywać następujących owoców:

  •  bananów;
  •  gruszek;
  •  śliwek;
  •  pomarańczy;
  •  winogron.
W diecie Cambridge należy zapomnieć o smakowitych kanapkach. Pieczywo to produkt o wysokiej zawartości węglowodanów. Po trzech tygodniach stosowania diety w formie wyłącznego źródła odżywiania należy powoli włączać posiłki konwencjonalne i wracać do żywienia na poziomie 1000 kcal dziennie. 

Po przerwie przy dużej nadwadze możemy powrócić do diety Cambridge w formie wyłącznego źródła odżywiania. Cykle można powtarzać. Dodajmy, że spożywanie produktów konwencjonalnych jest szczególnie istotne dla osób, które bardzo szybko straciły na wadze w wyniku przyjmowania 400 kcal dziennie, czyli wariantu diety o bardzo małej zawartości energii.
 
Ponadto przy zakończeniu kuracji jest to bezpieczniejszy sposób wycofania się z niej, niż bezpośrednie przejście z diety na posiłki tradycyjne. W jadłospisie konwencjonalnym powinno znaleźć się mięso z bardzo małą ilością tłuszczu (można je jeść dwa razy w tygodniu). Wykluczone jest spożywanie produktów o wysokiej zawartości węglowodanów: tłustego mleka, śmietany, ryżu, makaronu, chleba, ciast, produktów nabiałowych oraz wszystkich posiłków, do których stosuje się mąkę i cukier.
 
Nie należy pić alkoholu. Napoje dozwolone to herbata, woda mineralna, kawa i odtłuszczone mleko. Optymalny posiłek powinien składać się z białkowych produktów bezwęglowodanowych z małą ilością tłuszczu: mięsa (wołowina, wieprzowina, baranina), drobiu (indyk, kurczak, kaczka), podrobów (wątroba, serca, nerki), ryb i owoców morza oraz dużej ilości jarzyn. 

Jednak należy wykluczyć warzywa zawierające dużą ilość węglowodanów, czyli przede wszystkim ziemniaki, pomidory, kapustę, jarzyny strączkowe, włoszczyznę, sałatę, paprykę i ogórki. Potrawy możemy doprawiać solą, pieprzem i winnym octem, ale unikajmy świeżych ziół (bazylii, kolendry czy estragonu).
 
Bardzo ważny jest sposób wychodzenia z diety Cambridge. Często się zdarza, że osoby po zakończeniu kuracji powracają do poprzedniego stylu odżywiania i w ten sposób niweczą efekty leczenia. Nie można także utrzymywać nie kontrolowanego, niskiego spożycia produktów energetycznych, ponieważ w ten sposób narażamy organizm na niedobór ważnych dla zdrowego funkcjonowania składników pokarmowych. 

Aby sprawdzić, czy w prawidłowy sposób wychodzimy z diety, należy wykonać kontrolny test ketonowy z rannego moczu. Jeśli wynik jest dodatni, jesteśmy na dobrej drodze do utrzymania prawidłowej wagi ciała. W przypadku niektórych zaburzeń zdrowotnych dieta może być stosowana tylko i wyłącznie za zgodą lekarza i pod jego nadzorem.

Do produktów zabronionych należą banany, które są bardzo kaloryczne (100 g owocu to 90 kcal). Dotyczy to w szczególności osób ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi, chorobą nerek, skazą moczanową, hipoglikemią nawrotową, dusznicą bolesną i depresją. W przypadku tych schorzeń może być konieczne dostosowanie lub zmniejszenie dawki leków, ponieważ stosowanie diety niskokalorycznej powoduje zmianę warunków ich wchłaniania.
 
Na przykład rezultatem niskiej zawartości węglowodanów w diecie Cambridge jest osmotycznie zwiększone wydalanie moczu, co w połączeniu ze skutkiem działania leków moczopędnych może prowadzić do gwałtownego obniżenia ciśnienia i poziomu potasu w organizmie. W związku z tym podawanie leku należy ograniczyć lub przerwać, albo przyjmować uzupełniające dawki potasu. Natomiast pacjenci przyjmujący lit powinni częściej kontrolować poziom leku we krwi, ponieważ dieta - przez obniżenie spożycia kalorii - zwiększa jego absorpcję.
 
Diety cambridge nie powinny stosować:

  •  kobiety w ciąży i matki karmiące;
  •  dzieci w wieku poniżej 14 lat;
  •  osoby uczulone na białko zawarte w mleku;
  •  osoby cierpiące na typ I cukrzycy i zakrzepicę tętnicy wieńcowej;
  •  osoby po zawale mięśnia sercowego;
  •  osoby cierpiące na anoreksję i bulimię.
Należy jednak dodać, że dieta może być stosowana jako pożywienie uzupełniające dla kobiet w ciąży i matek karmiących, rekonwalescentów, sportowców oraz osób cierpiących na schorzenia nowotworowe. Podczas stosowania diety Cambridge nie zaobserwowano wiotczenia mięśni czy zaburzeń równowagi elektrolitycznej organizmu. 

W ciągu pierwszych dni stosowania diety - jako wyłącznego źródła odżywiania - mogą występować przejściowe efekty uboczne w postaci bólu głowy, biegunki, nudności i zaparć. Są one najczęściej rezultatem odwodnienia, niedostatku węglowodanów albo kofeiny. Nudności może także powodować zwiększone stężenie witamin i składników mineralnych w diecie. Aby złagodzić te dolegliwości, należy zwiększyć do 2 litrów spożywanie bezkalorycznych płynów albo rozłożyć trzy posiłki diety na sześć lub więcej porcji.
 


 
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 9
Gości: 3
Roboty: crawl Bot, robot Bot, Google Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot