Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Ocet naturalny, rodzaje octów, przepisy na ocet

Butelki, ocet, warzywa, owoce

Ocet naturalny i rodzaje octów oraz przepisy na ocet, nie tylko do celów kulinarnych, ocet można stosować również ekologicznie do czyszczenia powierzchni w domu. Ocet jest roztworem kwasu octowego, który powstaje w organizmie człowieka podczas trawienia tłuszczów i węglowodanów. Ocet może być również produkowany przemysłowo. Naturalny ocet otrzymuje się w wyniku fermentacji alkoholowej, a następnie octowej, z surowców zawierających węglowodany.

Produkcja octu odbywa się w dwóch etapach. W pierwszym etapie cukry surowców przekształcane są w alkohol przy współudziale drożdży. W drugim natomiast bakterie przetwarzają alkohol w kwas octowy. Produkcyjny proces techniczny powinien być dokładnie kontrolowany w celu wyeliminowania ryzyka zanieczyszczenia produktu.

Od źródła alkoholu, czyli surowca do fermentacji, zależy kolor, smak oraz zapach octu. Należy odróżnić naturalny ocet od rozcieńczonej esencji octowej, która jest produktem syntetycznym (powstaje podczas syntezy chemicznej). Esencję produkuje się z węgla bądź ropy naftowej oraz palonego wapna. W pierwszym etapie uzyskuje się z nich karbid, potem aldehyd octowy.



Po utlenieniu kwas octowy poddawany jest wielokrotnej destylacji. W niedostatecznie oczyszczonej esencji octowej mogą się znajdować składniki szkodliwe dla zdrowia, pochodzące z surowców biorących udział w procesie technologicznym. Aby odróżnić naturalny ocet od esencji octowej, producenci oznaczajągo specjalnym znakiem w kształcie zielonego liścia ogórka z białym napisem.
 
W stężeniu 3-5% ocet jest stosowany do celów kulinarnych (bardziej stężony nosi nazwę octu spirytusowego). Może służyć także jako środek odkażający. Wiadomo, że do takich celów używano go w czasie epidemii dżumy i cholery. Doskonale znany był już w starożytności.

Ocet otrzymuje się w wyniku fermentacji:

  • buraków; 
  • ziemniaków; 
  • zboża; 
  • owoców; 
  • wina; 
  • soku jabłkowego; 
  • słodu; 
  • sherry; 
  • wina ryżowego; 
  • spirytusu z melasy.

 Rodzaje octów:

  • jabłkowy; 
  • winny; 
  • słodowy; 
  • ryżowy; 
  • korzenny; 
  • aromatyczny;
  • balsamiczny.

Naturalny ocet odgrywa ważną rolę w prawidłowym odżywianiu człowieka. Dostarcza organizmowi witamin, enzymów, mikrokwasów i mikroelementów, takich jak potas, magnez oraz fosfor. Wspiera i pobudza przemianę materii. Przez osoby stosujące dietę niskokaloryczną i niskosodową powinien być spożywany jako zamiennik tłustych i ciężko strawnych sosów sałatkowych.

Osoby uczulone na substancje zawarte w drożdżach, pleśnie lub na produkty fermentowane mogą być również uczulone na ocet. Alergia objawia się bólami głowy lub pokrzywką. Ze względu na zawartość składników mineralnych, najwięcej właściwości leczniczych ma ocet jabłkowy. Jest przyrządzany z cydru, czyli ze sfermentowanego soku jabłkowego.

Ocet spożywany z miodem łagodzi zapalenia stawów i wpływa na wytwarzanie większej ilości żółci przez wątrobę. W szczególności polecany jest osobom mającym problemy z przemianą materii, ponieważ ułatwia trawienie i reguluje procesy metaboliczne organizmu. Ponadto może przyczynić się do zahamowania biegunki. Osobom cierpiącym na tego typu schorzenia zaleca się picie 1-2 łyżeczki octu jabłkowego na 1 szklankę wody 2-3 razy dziennie.
 
Ocet jabłkowy jest wykorzystywany również w kosmetyce. Jego właściwości bardzo korzystnie wpływają na regenerację i wzrost włosów. Najpopularniejsze odmiany octu wytwarza się podczas procesu fermentacji soku jabłkowego, buraków oraz ziemniaków. Mają one szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym oraz kosmetycznym.
 
Ocet ze względu na swój charakterystyczny kwaśny smak i zapach jest doskonałym dodatkiem kulinarnym. Z octów owocowych najlepszy do surówek i sałatek, a także sosów mięsnych jest ocet truskawkowy. Tym różowym, o bardzo intensywnym zapachu owocu octem można również skropić świeże truskawki.

Do sporządzenia octu można wykorzystać także przejrzałe owoce, nie należy jednak używać owoców uszkodzonych. Natomiast  żółtozielony ocet agrestowy nadaje znakomity smak potrawom z ryb (z powodzeniem może go zastąpić ocet malinowy, który jest bardziej znanym składnikiem zalewy do marynat).  
 
Octy aromatyczne przyrządza się z białego lub czerwonego wina z dodatkiem estragonu, kopru, rozmarynu lub ziaren zielonego pieprzu. Przy przyrządzaniu dowolnego octu aromatycznego należy pamiętać, żeby wszystkie przyprawy - oprócz soli - zawinąć w kawałek gazy, a następnie  dodać sól i wlać ocet. Po doprowadzeniu do wrzenia, gotować 10 minut (najlepiej w garnku z nierdzewnej stali) i odstawić. Po ostygnięciu wyjmujemy przyprawy.

Kiedy ocet jest mętny, należy go przefiltrować. Jeśli to nie pomoże, można sklarować ocet białkiem. W tym celu do białek z 2 jaj dodajemy niewielką ilość octu i ubijamy trzepaczką, ale tylko do momentu spienienia. Następnie roztrzepane białka partiami dodajemy do octu, cały czas mieszając. Gdy składniki się połączą, przelewamy ocet do butelki i na tydzień pozostawiamy w chłodnym miejscu. Kiedy osad osiądzie na dnie, zlewamy klarowny płyn.
 
Ocet balsamiczny, podobnie jak estragonowy czy winny, doskonale ożywia smak sałatek, ale do marynowania lepiej użyć octu bezbarwnego, ponieważ ciemny zmienia kolor konserwowanych produktów. Pachnące octy z dodatkiem przypraw oraz owoców doskonale wzbogacają smak wszelkiego rodzaju potraw, przede wszystkim sosów sałatkowych i pikli.

Przechowywanie octu  

Ocet zyskuje na smaku po dłuższym przechowywaniu. Najlepiej jest go przechowywać w sterylnych butelkach przez co najmniej 12 miesięcy. Czasami podczas przechowywania octy tracą barwę (szczególnie owocowe) lub nabierają brązowego odcienia. Najdłużej musi leżeć ciemny ocet balsamiczny. Ten najdroższszy ocet, produkowany z czerwonego wina we Włoszech, rozlewa się i butelkuje po upływie co najmniej piętnastu (najwięcej pięćdziesięciu) lat, z czego dziesięć lat musi leżakować w drewnianych beczkach.

Przepis na ocet korzenny

Składniki: po 2 łyżki gorczycy i ziaren pieprzu, łyżka goździków, 2 łyżeczki pokruszonych kwiatów muszkatołowych, 2 pokruszone gałki muszkatołowe, 2 pokruszone papryczki chili, laska cynamonu, 3 liście laurowe, 1 łyżka soli, 2 litry octu.

Przygotowanie: wszystkie przyprawy oprócz soli zawinąć w gazę, włożyć do garnka z nierdzewnej stali, dodać sól i całość zalać octem. Doprowadzić do wrzenia, gotować 10 minut, odstawić do ostygnięcia. Następnie wyjąć gazę z przyprawami, w razie potrzeby przefiltrować i przelać do czystych butelek.

Przepis na ocet agrestowy  

Składniki: agrest, cukier.

Przygotowanie: umyte owoce agrestu należy rozgnieść mikserem, zalać wodą i odstawić na 24 godziny. Potem przecedzić przez sito i dodać cukier (150 g na 600 ml płynu). Dokładnie wymieszać, po czym przelać do drewnianej beczułki i przykryć. Mieszać 2-3 razy dziennie, aby cukier całkowicie się rozpuścił. Następnie obwiązać otwór beczułki lnianą ściereczką. Odstawić na 9 miesięcy w ciepłe miejsce. Po tym czasie ocet przelać do butelek.


Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 4
Gości: 0
Roboty: crawl Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot