Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Żywienie w chorobie Parkinsona

Choroba Parkinsona (parkinsonizm) to samoistne, powoli postępujące schorzenie zwyrodnieniowe ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się ono spowolnieniem i zubożeniem ruchów, sztywnością mięśni, drżeniem spoczynkowym i niestabilnością postawy.

owoce,warzywa,orzechy 
Przyczyną choroby jest zmniejszenie stężenia dopaminy w mózgu, co prowadzi do zaburzeń przekazywania informacji między komórkami nerwowymi. Parkinsonizm ujawnia się zazwyczaj około 60. roku życia, chociaż bywają przypadki jego wystąpienia w młodszym wieku. Dotyka nieco częściej mężczyzn niż kobiety. Ocenia się, że w Polsce jest około 60 tysięcy chorych.

Pierwszym objawem schorzenia jest zazwyczaj drżenie rąk, najintensywniejsze w czasie spoczynku, a ustające podczas snu. Potem stopniowo dołączają inne objawy - rzadkie mruganie powiekami, sztywność mięśniowa (dotycząca głównie mięśni kończyn i tułowia), uczucie wyczerpania. Stres i zmęczenie nasilają te dolegliwości. Twarz chorego staje się maskowata, słowa przez niego wypowiadane są cicho i wolno, ślini się (zwłaszcza w nocy).

Największą trudność sprawia jednak chodzenie. Chorzy mają problemy z rozpoczęciem marszu i stawiają drobne kroki. Cierpią także z powodu przewlekłych zaparć, zaburzeń pracy zwieracza pęcherza moczowego oraz zaburzeń regulacji ciśnienia tętniczego krwi. Dotychczas nie znaleziono skutecznej metody leczenia parkinsonizmu.

Osoby cierpiące na tę chorobę mają trudności z przygotowywaniem i spożywaniem posiłków, co często jest przyczyną ich wychudzenia. Chorzy ze znaczną nadwagą powinni stracić zbędne kilogramy, gdyż ułatwi im to poruszanie się. Ważne jest więc dobranie odpowiedniej diety. Wobec wielu niejasności dotyczących mechanizmów powstawania choroby i jej przebiegu należy podkreślić, że leczenie dietą ma znaczenie jedynie wspomagające.

Aby uniknąć niepotrzebnych cierpień związanych z zaparciami, chorzy powinni stosować dietę bogato-resztkową. Jednak nadmierny udział błonnika w pożywieniu może zaburzać wchłanianie substancji odżywczych z przewodu pokarmowego. Dlatego nie ma potrzeby dodawania do potraw otrębów, wystarczy błonnik, pochodzący z warzyw, owoców i pełnoziarnistego pieczywa. W przypadku braku apetytu należy podawać pożywienie w małych porcjach co 2-3 godziny. Czasami chorzy mają trudności z gryzieniem i połykaniem pokarmów. Takim osobom trzeba przygotowywać rozdrobnione i miękkie potrawy.Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

W parkinsonizmie należy ograniczyć:

  •  pokarmy bogatobiałkowe, gdyż uważa się, że u niektórych chorych, przyjmujących preperaty farmakologiczne, zmniejszają efekty leczenia;
  •  pokarmy tłuste, ciężkostrawne;
  •  cukier i słodycze;
  •  picie mocnej herbaty;
  •  spożycie czarnej kawy, ponieważ działa ona niekorzystnie na ośrodkowy układ nerwowy;
  •  picie alkoholu. 

W parkinsonizmie zaleca się:

  •     picie dużych ilości płynów (soków owocowych, niegazowanej wody mineralnej), minimum 1,5 litra dziennie;
  •     jedzenie świeżych owoców i warzyw, suszonych śliwek, fig, pieczywa pełnoziarnistego w celu dostarczenia odpowiedniej ilości witamin i składników mineralnych oraz zapobieżenia dotkliwym zaparciom;
  •     dodawanie do potraw różnego rodzaju kiełków;
  •     jedzenie jogurtów z żywymi kulturami bakterii, które pomagają w regulacji pracy przewodu pokarmowego;
  •     podawanie preparatów witaminowych;
  •     spożywanie potraw lekkostrawnych.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 7
Gości: 1
Roboty: robot Bot, robot Bot, robot Bot, crawl Bot, robot Bot, Google Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)