Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Hipochondria

Hipochondria charakteryzuje się tym, że pacjenci, u których występuje owo zaburzenie, uskarżają się na wiele dolegliwości fizycznych lub są przekonani o swojej ciężkiej chorobie, podczas gdy w rzeczywistości nie udaje się stwierdzić żadnych anomalii w badaniach diagnostycznych.

Hipochondria

Charakterystyczne są liczne skargi pacjentów na różne dolegliwości cielesne, dla których nie ma faktycznego podłoża organicznego, przedstawianie objawów w sposób drobiazgowy, ale nieprzekonujący, odrzucanie każdej sugestii otoczenia lub lekarza o emocjonalnej naturze zaburzeń.

Często pacjenci szukają pomocy u wielu lekarzy, z którymi dochodzi do konfliktów i nieporozumień z racji tego, iż lekarze negują istnienie prawdziwej choroby fizycznej. Chorzy natomiast mają szczególną tendencję do wnikliwego obserwowania ewentualnych nieprawidłowości funkcjonowania organizmu, nadmiernego dbania o higienę odżywiania i życia codziennego oraz wyolbrzymionego zainteresowania tematyką chorób.

Jeśli obawy pacjenta cechuje głębokie przekonanie o ciężkiej chorobie (najczęściej nowotworowej) lub gdy buduje on całe teorie na temat przyczyn choroby, mamy do czynienia z urojeniami hipochondrycznymi. Najczęściej zgłaszane skargi dotyczą przewodu pokarmowego, np. trudności połykania, trawienia i wydalania oraz układu krążenia w postaci bólów charakterystycznych dla choroby wieńcowej mięśnia serca.

Przyczyny hipochondrii

Przyczyn hipochondrii może być wiele. Jest ona częstym zjawiskiem u ludzi starszych, samotnych, u osób, które nie radzą sobie z zadaniami życiowymi i próbują ?uciec w chorobę". Zjawisko to może mieć także swoje podłoże w nerwicy, depresji, a nawet występować jako psychoza urojeniowa. Hipochondria najczęściej dotyka ludzi starych, samotnych i słabych psychicznie.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Leczenie naturalne hipochondrii

Leczenie pacjentów hipochondrycznych sprawia spore trudności, gdyż nie widzą oni psychicznego podłoża swoich dolegliwości i w związku z tym potrzeby szukania pomocy u psychoterapeutów i psychiatrów. Ponieważ skierowanie do psychiatrów uważają za lekceważenie ich dolegliwości, pomóc im może przede wszystkim otoczenie i lekarz ogólnie praktykujący.
 
W zależność od rodzaju zaburzeń emocjonalnych powodujących stan hipochondryczny można stosować różne metody i środki pochodzenia naturalnego. Jeśli hipochondria ma podłoże depresyjne, polecane są środki podnoszące nastrój, jeśli zaś podłożem dolegliwości są niepokój i lęk, należy stosować metody wyciszające i tonizujące działanie układu nerwowego.

Psychoterapia w hipochondrii

Wstępnym warunkiem sukcesu jest zaakceptowanie przez otoczenie i lekarza lęków i skarg pacjenta jako przejawu zaburzeń emocjonalnych. Uważa się, że pacjenta o osobowości hipochondrycznej trzeba uważnie wysłuchać, szczególnie dokładnie zbadać i przede wszystkim nie należy przekonywać go, iż jego skargi są bezpodstawne. Należy powiedzieć mu, że stan jego zdrowia nie jest wprawdzie zadowalający, ale nie jest też ciężki. Można zaoferować mu swoją pomoc, ale nie należy obiecywać mu natychmiastowego sukcesu terapeutycznego.
 
Konieczne jest zaplanowanie regularnego schematu wizyt, o określonym z góry czasie trwania, początkowo 15-20 minut, stopniowo coraz krótszych i rzadszych. Terapeuta nie może odsyłać pacjenta do innych lekarzy, musi zdobyć jego zaufanie i stopniowo kierować tematy rozmowy na trudności życiowe i kłopoty chorego. Należy jednak podkreślić fakt, że zanim lekarz stwierdzi psychiczne podłoże zaburzeń, powinien przeprowadzić dokładne badania w celu wykluczenia istniejącej i warunkującej zgłaszane dolegliwości choroby somatycznej.
 
Foto: https://flic.kr/p/fxNfKQ

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 2
Gości: 1
Roboty: crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)