Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Duszność - oddech płytki i przyspieszony

Oddech, mężczyzna 
Dusznością nazywamy brak tchu powietrza. Chory cierpiący na tą dolegliwość odczuwa konieczność intensywnego oddychania.

Objawy duszności

Zwykle ostra duszność, a z taką można spotkać się najczęściej, jest łatwa do rozpoznania. Chory oddycha ciężko lub ma duże trudności z nabraniem powietrza, jest spocony, zdenerwowany, często ma siną lub sinoczerwoną twarz, podobnie wyglądają jego paznokcie. Towarzyszy mu bardzo duże poczucie lęku i przekonanie, że za chwilę się udusi. Jego oddech jest płytki i przyspieszony, czynność serca również bardzo szybka.

Przyczyny duszności

Duszność może być spowodowana niedostatecznym dotlenieniem poszczególnych narządów i tkanek.  
Dzieje się tak:
  •  w chorobach układu oddechowego - płuca nie zapewniają dostatecznej wymiany gazowej;  
  •  w chorobach serca - krew, chociaż prawidłowo natleniona, nie dociera do tkanek i narządów;  
  •  w niedokrwistości i zatruciu tlenkiem węgla (czadem) - brak jest nośnika tlenowego, czyli hemoglobiny;  
  •  gdy dochodzi do nadmiernego zużycia tlenu przez tkanki, np. po ciężkim wysiłku fizycznym lub gdy w powietrzu znajduje się mało tlenu, np. w warunkach wysokogórskich.  
Drugą grupę przyczyn stanowią zaburzenia funkcji ośrodków oddechowych znajdujących się w mózgu, których stała, prawidłowa czynność jest konieczna, aby człowiek mógł oddychać i dostosowywać swój oddech do określonych sytuacji. Ośrodki te mogą zostać porażone przez różne substancje toksyczne, leki, np. narkotyki lub środki nasenne, mogą być także uszkodzone w wyniku urazu lub toczącego się w mózgu stanu zapalnego. Zdarza się także duszność pochodzenia psychogennego, towarzysząca histerii, silnej nerwicy lub lękowi.Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Duszność pierwsza pomoc i leczenie

Najważniejsze jest szybkie udzielenie pomocy duszącej się osobie. Najpierw musimy zorientować się, czy jej drogi oddechowe są drożne, tzn. czy nie ma przeszkody utrudniającej przepływ powietrza, a po drugie, w miarę możliwości, musimy postarać się wyjaśnić przyczynę duszności. Jeśli chory jest nieprzytomny, to do momentu uzyskania pomocy lekarskiej należy ułożyć go w pozycji bocznej ustalonej, która poprawia możliwość przepływu powietrza i zabezpiecza pacjenta przed ewentualnym zachłyśnięciem.

Dużą grupą osób narażonych na wystąpienie duszności są alergicy i astmatycy. W ich przypadku znacznie łatwiej jest zapobiegać atakom choroby. Trzeba wyeliminować, w miarę możliwości, wszystkie alergeny z otoczenia. By zapobiec napadom duszności, można stosować środki ziołowe i homeopatyczne, najczęściej w postaci inhalacji. Istotne jest prawidłowe leczenie infekcji dróg oddechowych, które takich pacjentów mogą predysponować do ataków choroby.

Ziołolecznictwo w duszności

Istnieje bardzo wiele ziół polecanych w astmie, w postaci naparów do picia czy też do inhalacji. Do najważniejszych z nich należą: kora szakłaku pospolitego, kwiat dziewanny, liść orzecha włoskiego, ziele tymianku, ziele żarnowca, korzeń biedrzeńca, wilczomlecz, rosiczka okrągłolistna i czeremcha amerykańska.

Homeopatia w duszności

W astmie, spastycznym zapaleniu oskrzeli, przewlekłym kaszlu i duszności stosowane są następujące środki: Arsenicum album, Kalium jodatum, Cuprum, Nux vomica i Lobelia.

Aromaterapia w zastosowaniu przy duszności

Olejki aromatyczne dodawane do nawilżaczy powietrza wywołują u chorego bardzo pozytywne reakcje. Do najczęściej stosowanych olejków należą: olejek sosnowy, miętowy, z drzewa herbacianego.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 4
Gości: 2
Roboty: Google Bot, crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)