Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Depresja maniakalna | Brak odczuwania prawdziwej radości

Depresja maniakalna to zespół objawów psychiatrycznych, występujący w tak zwanych chorobach afektywnych (takich, w których dominującymi objawami są zaburzenia emocjonalne). Psychiatrzy często posługują się terminem "zespół maniakalny". 

Większość chorych, których dotyczą zaburzenia emocjonalne, doznaje naprzemiennie objawów zespołu maniakalnego i depresyjnego. Mówimy wtedy o chorobie afektywnej dwubiegunowej. Jeśli natomiast w przebiegu choroby pojawiają się objawy tylko jednego z wyżej wymienionych schorzeń, mówimy o chorobie afektywnej jednobiegunowej.

Depresja

Objawy zespołu maniakalnego
Zespół maniakalny cechuje się podwyższonym, euforycznym, a czasem też pełnym gniewu i agresji nastrojem, pobudzeniem psychoruchowym, zmniejszoną potrzebą snu oraz stałym włączaniem się w różne działania. Podwyższony nastrój przejawia się nieadekwatną do określonych sytuacji radością, entuzjazmem, poczuciem genialności i wielkich możliwości.

Chory jest skłonny do ciągłego dowcipkowania i śmiechu. Czasem jednak nastrój taki bywa przerywany wybuchami złości. Zdarzają się także takie formy zespołu maniakalnego, w których drażliwość, gniew i agresja przeważają. Chory wykazuje wzmożoną aktywność, skłonność do podejmowania przeróżnych działań i planów, nawiązuje wiele kontaktów, transakcji finansowych, dokonuje zbędnych zakupów.

Aktywność może dotyczyć różnych dziedzin: seksualnej, politycznej czy zawodowej. Zachowaniu pacjenta towarzyszy wielomówność; mowa jest głośna, szybka, a potok słów trudny do przerwania.

Przyczyny zespołu maniakalnego
Wyodrębniono kilka czynników mających wpływ na rozwój choroby. Udowodniono, że skłonność do zachorowania przekazywana jest dziedzicznie. Krewni osób chorych zapadają na zespół maniakalny lub depresyjny 3-4 razy częściej niż potomkowie ludzi zdrowych. Drugą grupą czynników są warunki psychospołeczne. Ich wpływ na wystąpienie choroby nie jest całkowicie jednoznaczny, jednak z całą pewnością wiadomo, że różne doświadczenia życiowe, powodujące stresy i napięcia, przyczyniają się do przedłużenia czasu trwania choroby.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Leczenie naturalne zespołu maniakalnego

W leczeniu objawów zespołu maniakalnego wykorzystywane są różne metody. W sytuacji, gdy nasilenie objawów jest duże, psychiatrzy prowadzą leczenie farmakologiczne za pomocą środków wpływających uspokajająco na ośrodkowy układ nerwowy.

Pamiętać jednak należy o działaniach ubocznych stosowanych leków, a także o tym, że dość szybko powodują one uzależnienia. Dlatego, jeśli tylko chory nie zagraża sobie i otoczeniu, należy starać się unikać stosowania środków farmakologicznych.

Ziołolecznictwo zespołu maniakalnego

Chory powinien kilka razy dziennie wypijać uspokajające napary lub herbatki z następujących ziół: kwiatostan głogu, szyszki chmielu, liść melisy, korzeń arcydzięgla, korzeń lubczyku i koszyczek rumianku.

Psychoterapia w depresji

Jej celem jest poprawa bądź - w miarę możliwości - usunięcie zaburzeń zachowania. Za pomocą odpowiednich metod psychologicznych, terapeuta zmierza do osiągnięcia poprawy stanu psychicznego pacjenta. Bardzo ważna jest relacja pomiędzy terapeutą a pacjentem. Chory powinien znaleźć u lekarza zainteresowanie i życzliwość, będące podstawą zaufania.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 1
Gości: 0
Roboty: crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)