Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Uchyłkowatość jelita grubego - leczenie naturalne i opis choroby

Uchyłkowatość jelita grubego może być zupełnie bezobjawowa i stwierdzana przypadkowo, gdy lekarz stara się wyjaśnić przyczynę zaparć, wzdęć lub pobolewań w dole brzucha. Jelito grube jest odcinkiem przewodu pokarmowego, w którym uchyłki pojawiają się najczęściej. Pojawienie się mnogich uchyłków nazywamy uchyłkowatością.

Poważniejszy problem pojawia się, gdy dojdzie do zapalenia uchyłków. Mechanizm zapalenia wiąże się z zaleganiem w uchyłkach pokarmów i z pewnymi przeszkodami natury mechanicznej.

Jelito cienkie i grube, rysunek

Objawy choroby przypominają zapalenie wyrostka robaczkowego. Należą do nich: ból w prawym dole biodrowym, nudności, wymioty, zaparcia i podwyższona temperatura.

Przyczyny uchyłkowatości jelita grubego

Przyczyną powstawania uchyłków jest osłabienie warstwy mięśniowej jelita. Z tego powodu jego błona śluzowa wraz z błoną surowiczą wnika pomiędzy włókna mięśniówki i dochodzi do powstawania swego rodzaju kieszonek - uchyłków, uwypuklających się ponad ścianę jelita.

Osłabieniu mięśniówki sprzyjają zaparcia i niewłaściwa, ubogoresztkowa dieta. Dowodem na to jest fakt, iż schorzenie występuje znacznie częściej w krajach wysoko rozwiniętych, których mieszkańcy spożywają produkty wysoko przetworzone, najczęściej o małej zawartości pektyn i błonnika. 

Leczenie naturalne uchyłkowatości

Uchyłków nie można wyleczyć stosując metody naturalne, ale przestrzeganie zalecanego przez naturopatów reżimu może zapobiec ostremu zapaleniu uchyłków. Należy wypijać co najmniej 8 szklanek płynów dziennie w celu rozluźnienia stolca.
Ponadto stosować dietę zapobiegającą zaparciom. Przeciwdziała im także odpowiednia ilość ruchu - związek pomiędzy otyłością, zaparciami i uchyłkowatością jest jednoznaczny.

Dietetyka w uchyłkowatości jelita grubego

Dieta odgrywa kluczową rolę w leczeniu i zapobieganiu uchyłkowatości. Badania wykazały, że u osób ze stwierdzoną uchyłkowatością dieta bogata w błonnik zapobiega zaparciom i stanom zapalnym, a co za tym idzie zmniejsza częstotliwość występowania objawów chorobowych. W diecie osoby chorej na uchyłkowatość powinny znajdować się przede wszystkim: chleb z pełnego przemiału, dużo warzyw i owoców oraz otręby.

Wiele lat temu specjaliści ostrzegali osoby z takimi problemami przed jedzeniem owoców i warzyw z pestkami i łupinami. Obawiano się, że mogą one uwięznąć w uchyłkach i stać się przyczyną stanu zapalnego. Obecnie teorie te zostały zarzucone i spożywanie takich pokarmów, jak orzechy, różne nasiona i owoce z łupinkami, jest dozwolone.

Niektórzy nie polecają jedynie zbyt częstego jedzenia roślin strączkowych. Poza tym nie należy zapominać o codziennym spożywaniu jogurtu, wpływającego korzystnie na stan mikroflory bakteryjnej w jelitach.

Ziołolecznictwo w uchyłkowatości

Zalecany jest napar z rumianku, kory kruszyny, korzenia lukrecji i korzenia mniszka lekarskiego. Dla pacjentów, którzy za pomocą diety nie mogą poradzić sobie z zaparciami, polecane są łagodne środki ułatwiające wypróżnienie: berberys zwyczajny, szaklak pospolity, rzewień dłoniasty, senes, szczaw kędzierzawy i nasiona lnu zwyczajnego.

Homeopatia w uchyłkowatości

Najlepszymi środkami homeopatycznymi są te, które ułatwiają wypróżnienie, bo kontrola nad prawidłowym oddawaniem stolca spełnia największą rolę w tej chorobie. Przy zaparciach polecane są następujące preparaty: Alumina, Graphites, Nux vomica, Plumbum aceticum i Iris versicolor. W razie zapalenia uchyłków można wspomagać leczenie preparatami Chamomilla i Belladonna.Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 7
Gości: 3
Roboty: Google Bot, crawl Bot, Google Bot, Google Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)