Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Kłębuszkowe zapalenie nerek

Choroby zapalne układu moczowego mogą przybierać różnorodną postać. Kończą się zwykle poważnym zaburzeniem czynności wewnątrz i zewnątrzwydzielniczej nerek. Upośledzenie produkcji moczu prowadzi do nagromadzenia się w surowicy krwi, a następnie w tkankach, toksycznych produktów przemiany materii. Wpływa to negatywnie na pracę narządów i układów oraz prowadzi do mocznicy.

Figure 2

Zaburzenie funkcji wewnątrzwydzielniczej nerek ujemnie oddziałuje na produkcję erytropoetyny - hormonu niezbędnego do powstawania czerwonych ciałek krwi. Brak tej substancji powoduje niedokrwistość. Konsekwencją zapalenia nerek są zaburzenia mineralizacji kości, spowodowane niedoborem aktywnej formy witaminy D, wytwarzanej w nerkach. Jej brak w organizmie wpływa na zmniejszenie wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego i obniżenie jego ilości dostarczanej do struktur kostnych.

Chorobom nerek często towarzyszy nadciśnienie tętnicze, wynikające ze zwiększonego wydzielania hormonów podnoszących ciśnienie krwi. Najczęściej spotykane schorzenia tego organu to kłębuszkowe lub śródmiąższowe zapalenie nerek. Kłębuszkowe zapalenie ma podłoże immunologiczne i może wykazywać charakter ostry lub przewlekły. Często kończy się trwałym uszkodzeniem nerek, prowadzącym do niewydolności.

Ostry stan tego schorzenia zaczyna się zazwyczaj zakażeniem górnych dróg oddechowych. Czynnikiem chorobotwórczym są często paciorkowce. Zapalenie zwiastuje przejściowy krwinkomocz, który często uchodzi uwagi zarówno chorego, jaki lekarza. Następnie choroba przyjmuje formę utajoną, trwającą od 8 dni do 3-4 tygodni. 

Po tym czasie występują: uczucie ogólnego rozbicia, tępe bóle w okolicy lędźwiowej, niekiedy bóle głowy, nudności i wymioty. Pod oczami pojawiają się obrzęki, czynność serca jest przyspieszona, a ciśnienie krwi podwyższone. Dobowa ilość moczu zmniejsza się, a jego barwna, ze względu na obecność czerwonych krwinek, jest brązowo-czerwona.

Śródmiąższowe zapalenie nerek to stan pochodzenia bakteryjnego, alergicznego lub toksycznego, pierwotnie umiejscowiony w tkance śródmiąższowej narządu, czyli poza kłębuszkami i cewkami nerkowymi. Dochodzi do niego najczęściej z powodu infekcji dolnych dróg moczowych. Ten rodzaj zapalenia jest nieco łatwiejszy do opanowania i zwykle nie wpływa na niewydolność nerek. Najbardziej dokuczliwe są bóle w okolicy lędźwiowej, czasem nawet o charakterze kolki nerkowej. Bolesne i częste jest także oddawanie moczu.

Picie dużej ilości płynów (minimum 3 l na dobę) ma istotny wpływ na przepłukiwanie dróg moczowych.

ZAPOBIEGANIE ZAPALENIOM NEREK

Aby nie dopuścić do kłębuszkowego zapalenia nerek, należy przede wszystkim skutecznie zwalczać pojawiające się zakażenia paciorkowcowe. Nie wolno bagatelizować infekcji w obrębiedróg oddechowych, a po ich wyleczeniu (po 10-14 dniach) zaleca się wykonywalne badań ogólnych moczu. Profilaktyka śródmiąższowego zapalenia nerek polega na zwalczaniu chorób ułatwiających rozwój bakterii w drogach moczowych. Do schorzeń tych należą: kamica moczowa, przerost gruczołu krokowego i wady wrodzone układu moczowego.

WYKRYWANIE

Podstawowymi badaniami przeprowadzanymi w chorobach dróg moczowych są: badanie ogólne i posiew moczu. Ponadto wykonuje się testy biochemiczne krwi, świadczące o wydolności nerek, USG, badania rentgenowskie obrazujące drogi moczowe (urografię) oraz biopsję nerki.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 6
Gości: 1
Roboty: crawl Bot, robot Bot, Google Bot, Google Bot, robot Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)