Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Durian i dynia - afrodyzjaki

Durian (Durio zibethinus)

Miejscowe nazwy durianu nie zachęcają do spożycia tego owocu. Nazywa się go owocem śmierdzącym, orzechem śmierdzącym lub serem drzewnym. Wszystko dlatego, że skórka dojrzałego durianu ma bardzo intensywną, odpychającą woń.

Durio zibethinus

Miąższ durianu uznawany jest za jeden z największych przysmaków świata.

Zapach ten przypomina, w zależności od odmiany owocu, fermentujący ser, zgniłe kwiaty lub nawet smród padliny. Wszystko to jednak przestaje mieć znaczenie po skosztowaniu owocu. Jego smak jest niezwykle wykwintny, a porównuje się go do bardzo łagodnego sera śmietankowego, migdałów lub delikatnych orzechów.

Ten niezwykły owoc hodowany jest prawie wyłącznie na terenach południowo-wschodniej Azji. Ostatnio próby jego uprawy podjęto także w Ameryce Środkowej i Południowej, w strefie Kanału Panamskiego oraz w Kalifornii. Ten owoc o niebiańskim smaku i piekielnym zapachu jest przedstawicielem rodziny wełniakowatych. Rośnie na potężnym drzewie osiągającym około 40 m wysokości.

Liście durianu są całobrzegie i mają eliptyczny kształt. Kwiaty wydzielają silny, ale nieprzyjemny zapach, mają duży, dzwonkowaty kielich o białej lub żółtawej barwie. Zebrane są w kwiatostany złożone czasem z 30 kwiatów, wyrastające wprost z pnia lub grubszych gałęzi drzewa. Owoc jest dojrzały, gdy spada z drzewa pod wpływem własnego ciężaru. Ma wtedy około 4 kg wagi, 30 cm długości i 20 cm średnicy. Pokrywają go krótkie, grube, ostre kolce, a skórka ma brązowożółty lub zielonożółty kolor.

Durians - Durio zibethinus

Wewnątrz owocu znajduje się żółtawy lub biały, tłusty, gęsty miąższ oraz czarne nasiona wielkości kasztanów otoczone kleistą, miękką osnówką nasienną. W krajach, gdzie durian dojrzewa, uznawany jest za znakomity afrodyzjak. Dzieje się tak między innymi z powodu składników odżywczych zawartych w owocach. Durian jest niezwykle bogaty w węglowodany (17%) oraz tłuszcze (5%), dzięki czemu wykazuje działanie stymulujące, dodaje energii, wzmacnia i pobudza organizm. Jego świeży miąższ jedzony jest jako pokarm miłosny w całej południowo-wschodniej Azji.

Tam też w celach pobudzających popęd płciowy spożywa się palone nasiona durianu, które smakują jak jadalne kasztany lub orzechy. Niedojrzały gotowany miąższ bardzo często jest składnikiem zup i sosów, może być zapiekany w liściach bananowych lub podawany z mielonym mięsem, masłem i ostrymi przyprawami, które skutecznie wzmacniają afrodyzyjne działanie durianu. Owoc ten często podawany jest z dodatkiem słodkiej śmietanki.

Afrodyzyjne działanie wykazują podobno także specjalne cukierki i napoje miłosne wyrabiane z miąższu przejrzałych owoców. Malajska medycyna wykorzystuje wszystkie części tej rośliny. Oprócz działania pobudzającego i wzmagającego popęd płciowy przyznaje durianom właściwości wzmacniające, regenerujące i oczyszczające organizm ze szkodliwych substancji przemiany materii. Miąższ polecany bywa osobom zmęczonym seksem, znudzonym i osłabionym. Podobno dodaje sił witalnych, poprawia samopoczucie, przywraca ochotę na erotyczne zabawy i leczy impotencję.

O afrodyzyjnych właściwościach durianu wiadomo tylko z legend i ludowych przekazów medycznych ludów Malezji, Indonezji i Filipin. Współczesna medycyna nie poznała jeszcze do końca składu chemicznego drzewa, być może w przyszłości naukowcy odkryją jakiś składnik odpowiedzialny za wzmaganie popędu płciowego. Na razie jednak pozostaje wierzyć w mądrość ludową i jak najczęściej jeść ten egzotyczny owoc.

Ciekawostki:

Owoc zawiera znaczne ilości potasu (aż 601 mg w 100 g) oraz białka - jeden durian odpowiada sześciu jajom. Podjęto już próby wyhodowania owocu o bardziej przyjemnym zapachu, na razie otrzymano odmianę bez kolców, co ułatwia pakowanie owoców na eksport.

Dynia (Cucurbita pepo)

Dynia zwyczajna jest roczną rośliną należącą do rodziny dyniowatych. Jej ojczyzną są tereny Meksyku, Hondurasu i Gwatemali, ale obecnie uprawiana jest niemalże na całym świecie. Dynia ma długie, szorstko owłosione, leżące lub wspinające się łodygi zaopatrzone w wąsy czepne, dzięki czemu roślina potrafi wspinać się po różnych podporach.

Cucurbita pepo

Substancje zawarte w dyni poprawiają samopoczucie i sprawiają, że wzrasta ochota na zbliżenia seksualne.


Niektóre odmiany mają formy krzaczaste. Liście są duże i pięcioklapowe. Kwiaty są rozdzielnopłciowe - męskie zebrane są w pęczki i wyrastają w kącikach liści, żeńskie rosną pojedynczo. Korona kwiatów jest duża, lejkowata, płatki mają nieco zaostrzony kształt i piękny, złocistożółty kolor. Pojawiają się od początku czerwca do września. Owoc osiąga znaczne rozmiary, może mieć około 40 cm średnicy. 

Jest kulisty, zielony, pomarańczowy lub żółty. Miąższ dyni ma włóknistą konsystencję, może być jedzony na surowo (w sałatkach owocowych lub warzywnych), po ugotowaniu (z mlekiem i kaszą jaglaną, manną lub ryżem), smażeniu lub pieczeniu. Ponadto wyrabia się z niego doskonałe kompoty, marmolady i słodko-kwaśne marynaty.

Pestki dyni uznawane są przez religie Indii za afrodyzjak. W jadżurwedzie oraz tantrze wykorzystywane były w wielu rytuałach, w tym także seksualnych. Należą one do grupy vajikarana i spożywane były podczas miłosnych rytuałów tantrycznych. Ponadto w Indiach uważa się, że jeśli kobieta żuje pestki dyni, daje tym samym mężczyźnie znak przyzwolenia seksualnego.

W nasionach dyni można znaleźć tłuszcze, cukry, białka, węglowodany, pektyny, substancje mineralne (potas, magnez, wapń, żelazo, selen), witaminy C, B1 B2, PP, A oraz E. Ten zestaw substancji czynnych sprawia, że pestki działają wzmacniająco i zdecydowanie poprawiają samopoczucie. Witamina E zawarta w dyni jest bardzo ważna dla zdrowego życia seksualnego, dzięki niej organizm młodnieje i pięknieje. Uważa się, że regularne jedzenie pestek energetyzuje i oczyszcza organizm, tym samym wzmagając w nim siły witalne.

Medycyna ludowa stosowała tę roślinę do leczenia schorzeń gruczołu krokowego (np. gruczolaka), które utrudniały współżycie seksualne. Ponadto stosowano ją w chorobach pęcherza moczowego, również uciążliwych i odbierających ochotę na seks.

Ciekawostki:


Im bardziej intensywny kolor ma miąższ dyni, tym więcej zawiera witamin. Kwasy organiczne zawarte w dyni porażają układ nerwowy pasożytów przewodu pokarmowego, np. tasiemca i glist ludzkich.

Piękne kwiaty dyni mogą być używane do dekorowania potraw.

PRZEPISY NA AFRODYZJAKI

Dynia z papryką i śmietaną

Składniki: 60 dag miąższu dyni, cebula, 20 dag papryki, 2 dag tłuszczu, 2 dag mąki, 1/2 szklanki śmietany, 1 łyżka siekanej pietruszki, sól, cukier.

Przygotowanie: cebulę kroimy w talarki, wkładamy ją do rondla razem z pokrojoną w cienkie paseczki papryką. Zalewamy 1/2 szklanki wrzącej wody, solimy, dodajemy cukier, tłuszcz i dusimy pod przykryciem do miękkości. Pod koniec gotowania wkładamy obraną i pokrojoną w grube słupki dynię. Dusimy następne 10 minut. Zagęszczamy mąką, gotujemy jeszcze przez chwilę, mieszamy ze śmietaną. Po wyłożeniu na salaterkę posypujemy danie posiekaną pietruszką.

Glazurowana dynia

Składniki: 1 kg dyni, 25 dag miodu, 12 dag posiekanych pestek dyni, 100 ml wytrawnego sherry, 300 ml kwaśnej śmietany.

Przygotowanie: obraną ze skóry dynię kroimy w kostkę. W emaliowanym garnku przez 10 minut gotujemy sherry z miodem, aż masa zgęstnieje. Dodajemy dynię, tak by wszystkie jej kawałki pokryły się masą. Wsypujemy posiekane pestki. Gotujemy przez około 20 minut, aż do momentu, gdy masa uzyska konsystencję gęstej marmolady. Danie można podawać na zimno lub ciepło z kwaśną śmietaną.

Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 12
Gości: 2
Roboty: robot Bot, crawl Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)