Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Afrodyzjaki | betelowa palma i bieluń dziędzierzawa

Betelowa palma (Areca catechu)

Roślina ta występuje pod wieloma nazwami, niektóre z nich to: areka katechu, pinang, palma kateszowa, żuwna katechu, żuwna guwaka, żuwipalma katechu czy kapustna palma. Jest przedstawicielem rodziny palm i prawdopodobnie pochodzi z Filipin. Jej wielkie uprawy znajdują się w tropikalnej Azji, przede wszystkim na wybrzeżach.

starr-120522-6059-Areca_catechu-fruit-Iao_Tropical_Gardens_of_Maui-Maui

Drzewo to osiąga zazwyczaj 20-30 m wysokości. Wielkie (5 m długości), pierzaste liście wyrastają ze szczytu grubego pnia. Palma betelowa jest rośliną rozdzielnopłciową. Kwiatów męskich ma znacznie więcej niż żeńskich (te wyrastają tylko u podstawy odgałęzień kwiatostanu), są niewielkie, trójpłatkowe i zebrane w potężne wiechowate kwiatostany.

Owocem palmy jest jajowata, pomarańczowa jagoda wielkości jajka, zawierająca jedno trzycentymetrowe, twarde jak kamień nasienie, mające stożkowaty kształt i otoczone błoniastą okrywą. Nasienie to, nazywane pinangiem lub orzechem arekowym, rozdrobnione za pomocą specjalnych nożyc, zmieszane z moniem, goździkami, palonym wapnem i żywicą gambir, a następnie owinięte liśćmi pieprzu żuwnego, stanowi niezwykle popularną w Azji używkę do żucia, zwaną betelem. Jest ona znana przynajmniej od 4 tysięcy lat (Grek Herodot pisał o niej w 340r. p.n.e.).

W nasionach palmy są zawarte alkaloidy, które wpływają stymulująco na ciało i umysł. Betel działa orzeźwiająco, podniecająco i zdecydowanie poprawia samopoczucie. Pobudza, pozbawia wstydu i daje bodziec do realizowania marzeń erotycznych. Uznawany jest za skuteczny afrodyzjak i przypisuje się mu właściwości magiczne oraz religijne (nasiona areki w wielu kultach są ofiarą składaną bogom). Poza tym dodaje energii, podnosi poziom libido i poprawia humor. Żucie betelu barwi zęby i usta na ciemnoczerwono.
 
Po długotrwałym i starannym przeżuciu używki mieszkańcy Indii, Indonezji czy Malezji wypluwają ślinę. Z tego powodu ulice w tych krajach są zabarwione na czerwono i wyglądają jak pobojowisko po straszliwych bójkach. Wypluwanie betelu jest konieczne, ponieważ alkaloidy arekolinowe zawarte w nasionach palmy są trujące, jeśli spożyje się je w dużych ilościach. Ci, którzy żują betel po raz pierwszy, mogą odczuwać zawroty głowy i lekkie pieczenie w gardle, a nawet zemdleć.

Nasiona areki katechu bardzo często były dodawane do jednego z najsilniejszych afrodyzjaków świata - opium. Orzechy arekowe służą do wytwarzania popularnej używki zwanej betelem. Dzięki nim intensyfikowało się działanie podniecające tego środka, co powodowało osiągnięcie rozkoszy seksualnej.


  • orzechy arekowe służą do otrzymywania garbników katechinowych, dość rzadko występujących w przyrodzie;
  • w XVI wieku zwyczaj żucia betelu znany był ponad 200 milionom ludzi, sięgał od Indii przez Chiny, Malaje, Birmę, Syjam, Afrykę po kraje Oceanii; szacuje się, że betel żuje dzisiaj ponad 500 milionów ludzi na całym świecie;
  • wykryto, że orzechy poprawiają procesy trawienne, zmniejszają uczucie głodu, leczą zapalenie dziąseł, infekcje jamy ustnej, działają także przeciwrobaczo (szczególnie na glisty i tasiemce) i przeciwpasożytniczo.


Zjedzenie nadmiernej ilości owoców betelowej palmy może być przyczyną śmierci.

Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium)



Roślina ta, należąca do rodziny psiankowatych, pochodzi z Ameryki Środkowej oraz południowych obszarów Morza Kaspijskiego i Morza Czarnego. Dzisiaj jest to gatunek występujący prawie na całym świecie, w Polsce będący pospolitą rośliną ruderalną. Rośnie najczęściej na nizinach, w pobliżu domostw i w ogrodach. Bieluń osiąga 1 m wysokości. Ma wysoką, silnie rozwiniętą, widlasto rozgałęzioną łodygę, na której osadzone są długoogonkowe, jajowate, ząbkowane liście. Białe lub fioletowe, duże, niezwykle pachnące kwiaty mają rurkowaty kształt, są pojedyncze i wyrastają w widłach gałązek.
 
Owocem jest duża, jajowata lub okrągła torebka, pokryta sporymi, ostrymi kolcami. Wewnątrz niej znajdują się pomarańczowobrązowe lub czarne nasiona o długości około 2 mm. Roślinę tę od wieków wykorzystuje się w medycynie, ale ma ona także inne zastosowanie - jako trucizna i skuteczny afrodyzjak. Liście i nasiona bieluni zbiera się w lipcu i sierpniu. Zawierają one znaczne ilości wysoce aktywnych alkaloidów z grupy tropanów, garbniki, flawonoidy oraz sole mineralne.
 
Alkaloidy występujące w bieluni porażają zakończenia nerwów przywspółczulnych autonomicznego układu nerwowego, działają rozkurczowo, uspokajająco, hamują wydzielanie potu i pobudzają niektóre ośrodki mózgowe, co sprawia, że bieluń jest jednym z najbardziej znanych i najstarszych naturalnych afrodyzjaków. Bieluń stosowana jest w Europie jako afrodyzjak od XV wieku.

W Ameryce stosowano ją podczas wielu rytuałów i ceremonii religijnych (jest świętą rośliną Indian Nawajo), jej nasiona odkryto w grobie sprzed 10 000 lat. W Indiach i Nepalu zioło to rośnie w pobliżu świątyń i miejsc świętych. Warto dodać, że bieluń dziędzierzawa w sanskrycie nazywana jest dhatura lub unmata, co oznacza ?boskie odurzenie". W religii tej uznaje się, że kwiaty bieluni są symbolem fallusa, a owoce symbolem nasienia męskiego. Dlatego uważano, że zażywanie przetworów z kwiatów wzmacnia penisa, a jedzenie nasion potęguje moc zawartą w męskiej spermie.

Także Majowie z Jukatanu ofiarowują bieluń swoim bogom płodności, używają jej do czarów miłosnych i palą jako afrodyzjak. Zioło to najczęściej jest łączone w mieszankach afrodyzyjnych z konopiami, opium i pieprzem żuwnym. Bardzo często z jego dodatkiem przyrządza się napoje alkoholowe, które intensyfikują doznania miłosne. W Hiszpanii można kupić na bazarach przeznaczone dla kobiet maści ze smalcu i bieluni, które sprawiają, że mężczyzna staje się zbyteczny w osiąganiu rozkoszy seksualnej. Preparaty z bieluni dziędzierzawej w wielu krajach obłożone są podobnymi sankcjami jak rośliny trujące, ponieważ w dużych dawkach mają działanie narkotyczne, są silnie odurzające i psychodeliczne.Alkaloidy występujące w bieluni intensyfikują doznania miłosne.

Ciekawostki:

  • preparaty z bieluni są środkami przeciwastmatycznymi, likwidują skurcze jelit, dróg żółciowych i moczowych, stosowane są w konwulsjach, neuralgiach, kolce nerkowej i gośćcu;
  • bieluni używano często do przełamywania kobiecej wstydliwości i uwodzenia;
  • przepięknie pachnące kwiaty bieluni przekwitają po jednym dniu;
  • nasiona bieluni były popularnym środkiem pobudzającym, używanym w domach publicznych;
  • zastrzyki z alkaloidów tropanowych zawartych w bieluni używane były w kryminologii do ?prania mózgu".

Przeciwwskazania:

  • tachykardia;
  • gruczolak gruczołu krokowego;
  • jaskra;
  • silne obrzęki płuc;
  • mechaniczne zwężenie przewodu pokarmowego;
  • rozszerzenie okrężnicy.

Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 2
Gości: 0
Roboty: robot Bot, crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)