Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Sód-lek ziemi

Sód jest to miękki i bardzo lekki metal o srebrzystym połysku, należący do litowców. Wykazuje dużą aktywność chemiczną, dlatego w przyrodzie występuje wyłącznie w postaci związków. Jego rozpuszczalne sole można odnaleźć w wodzie morskiej i jeziornej. Wchodzi także w skład organizmów żywych.

Popularny chlorek sodu

Najważniejszym zadaniem sodu jest czuwanie nad prawidłową gospodarką wodną w organizmie. Pamiętajmy, że woda stanowi ponad połowę masy naszego ciała i utrzymanie takiego poziomu jest jednym z podstawowych czynników decydujących o życiu. Jony sodu, tzw. elektrolity, strzegą ilości płynów na zewnątrz komórki i stymulują jego uzupełnianie. Wysychanie komórek pociąga za sobą przedwczesne starzenie się organizmu, uniemożliwia prawidłową przemianę materii i nie pozwala na pozbycie się szkodliwych toksyn.

Pierwiastek ten odpowiada za poruszanie się mięśni. Wszystkie komórki naszego ciała wyposażone są bowiem w pompy sodowo-potasowe, które w konieczności wykonania ruchu wpompowują do ich wnętrza sód, a usuwają z niego potas. By utrzymać zawartość wody na stałym poziomie, odprowadzają one wodę z krwi do płynu zewnątrz-komórkowego i odwrotnie, w razie potrzeby powodują umieszczenie wody znajdującej się w komórkach do krwi.

Mechanizm ten ma ogromne znaczenie, dla wyrównywania poziomu ciśnienia tętniczego. Odwodnienie komórek, spowodowane nadmiernym spożyciem sodu (soli kuchennej), podnosi ciśnienie krwi. Sód wraz z potasem przyczyniają się także do oczyszczenia komórek z produktów przemiany materii. Współdziałanie obu tych pierwiastków inaczej przebiega w komórkach nerwowych, gdyż występują między nimi napięcia elektryczne, powodujące przerwy w pracy pomp sodowo-potasowych.

Inne zadanie mają wymienione pompy w komórkach śluzówki, gdzie jony sodu pełnią funkcje nośników składników odżywczych (m.in. węglowodanów), dostarczających je do krwi. Proces ten najczęściej dokonuje się w jelitach, których śluzówka obfituje w sód. U osób nadużywających soli kuchennej następuje w jelicie zasysanie wody z organizmu. Ponieważ sód wiąże płyny, zwiększa się wówczas uczucie pragnienia i wypijamy duże ilości wody. Jest ona potrzebna filtrującym płyny nerkom.

Od minerału tego zależy również zasadowy odczyn krwi (tzw. pH). Gdy jego wartość spada poniżej dopuszczalnych norm, związki sodu używane są przez organizm do zobojętnienia niekorzystnych kwasów. Zapotrzebowanie na sód pokrywają potrawy spożywane przez nas na co dzień, ale nawet bez użycia soli nie cierpielibyśmy na jego niedobory. Konieczną dawkę tego pierwiastka zapewniłyby naturalnie słone produkty żywnościowe. Nadmiar sodu może być bowiem bardziej szkodliwy niż jego niedobór, a jego wydalanie powoduje utratę potasu.




Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Aby uzupełnić niedobór sodu, należy spożywać:

  •  sól kuchenną;
  •  ryby morskie;  
  •  kraby;  
  •  ostrygi;  
  •  drób;  
  •  mięso.

Nadmiar sodu może powodować

  •  wysokie ciśnienie;
  •  choroby nerek;
  •  choroby naczyniowe;
  •  łomotanie serca;  
  •  wysoki poziom cholesterolu we krwi;  
  •  choroby wątroby;
  •  zmniejszone wydzielanie kwasów żołądkowych;  
  •  zmęczenie;
  •  obniżenie poziomu cukru we krwi;  
  •  cukrzycę.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 3
Gości: 1
Roboty: crawl Bot, robot Bot