Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Pijawki lekarskie

Pijawki lekarskie (Hirudo medicinalis) należą do gromady bezkręgowców. Są to stworzenia drapieżne, rozpoznać je można między innymi po 6 rdzawych pręgach na grzbiecie. Ich mierzące średnio 15 cm wydłużone ciała zaopatrzone są na końcu w przyssawkę, za którą kryją się szczęki z zębami. Aparat ten służy pijawkom do zasysania krwi, którą się żywią pijąc krew ssaków

Ze względu na ich wielki apetyt na krew od czasów starożytnych wykorzystywane były do zabiegów medycznych. Przystawianie pijawek lub spuszczanie krwi stosowane było powszechnie jeszcze przez nasze babki i matki, dziś raczej odstępuje się od tej praktyki, choć nadal jest ona spotykana.

Pijawki 
Podczas pobierania krwi pijawka wydziela ferment zawierający różnego rodzaju substancje. W fermencie znajduje się między innymi histamina, która ułatwia wypływanie krwi, ponieważ powoduje rozszerzanie naczyń krwionośnych; hirudyna, która przeciwdziała krzepnięciu krwi; oraz czynnik znieczulający, który zapobiega zbyt wczesnemu wykryciu obecności pijawki przez gospodarza.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Kiedy stosuje się upuszczanie krwi

  • zaburzeniach krążenia;
  • nadciśnieniu tętniczym;
  • obrzękach
  • odczynach skórnych;  
  • zatruciach.

Właściwości lekarskie pijawek lekarskich

Te specyficzne właściwości pijawek lekarskich sprawiały, że doskonale nadawały się one do upuszczania krwi. W przeszłości sądzono, że upuszczanie krwi może pomóc w wielu popularnych schorzeniach i przeprowadzano je przy byle okazji, niestety czasami odbijało się to niekorzystnie na zdrowiu pacjentów. Zawsze przed zdecydowaniem się na ten zabieg warto skonsultować się z lekarzem w kwestii jego przydatności w leczeniu danego schorzenia.

Terapia pijawkami polega na przyłożeniu pijawek do ciała chorego. Należy używać wyłącznie okazów hodowlanych, ponadto miejsca ich przyłożenia koniecznie powinien określić lekarz, co zapobiega niebezpiecznym powikłaniom, takim jak zakażenia, krwotoki, uszkodzenia pnia nerwowego. Po zabiegu, na miejsce przystawienia pijawki należy położyć opatrunek.

Pijawkę nabiera się ze słoja lub miski do mniejszej bańki, którą przystawia się do skóry. Kiedy przywrze, można podłożyć pod jej ogon gazik, by złagodzić pacjentowi niemiłe odczucia. Jeżeli pijawki nie chcą się przyssać, smarujemy miejsca na skórze glukozą lub maczamy pijawki w zimnej wodzie z octem. Pamiętajmy, że jeżeli lekarz zaleci, by przystawić je na owłosionych miejscach, trzeba je ogolić i oczyścić.

Po przystawieniu wszystkich pijawek czekamy, aż zaczną one kolejno odpadać, gdy się nasycą (wypijają około 15 ml krwi). Jeżeli nie chcą się odessać, nie odrywa się ich, lecz ewentualnie sypie sól na ogon. Zawsze trzeba zebrać wszystkie pijawki, licząc je uważnie. Po ich zdjęciu, na chore miejsca kładziemy opatrunki i bandaże, żeby przerwać krwawienie.

leczenie pijawkami
Po zabiegu chory powinien odpoczywać w łóżku, należy przy tym co jakiś czas sprawdzać, czy przez opatrunki nie przecieka krew. W przypadku jakichkolwiek komplikacji natychmiast trzeba wezwać lekarza.

Te same pijawki można przystawić ponownie po upływie 3 miesięcy - wiąże się to między innymi z tym, że bardzo długo (nawet 25 tygodni!) mogą one obywać się bez pożywienia. W domowych warunkach należy je przechowywać w szklanych słojach wysypanych białym piaskiem, osłoniętych gazą. Obecnie pijawka lekarska bywa raczej hodowana sztucznie dla pozyskiwania hirudyny.

W Polsce pijawki w naturalnym środowisku są coraz rzadsze, poza tym ich zastosowanie ogranicza się ze względu na przenoszenie przez nie czynników chorobotwórczych.


Źródło foto: https://flic.kr/p/7QqGdX 

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 9
Gości: 3
Roboty: crawl Bot, robot Bot, Google Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot