Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Lewatywa enema - jak zrobić lewatywę, opis zabiegu

Lewatywa należy do najstarszych metod stosowanych w lecznictwie naturalnym. Jest to wlew doodbytniczy przeprowadzany za pomocą specjalnego, wypełnianego cieczą przyrządu wprowadzanego do odbytu. 

Nie wiadomo, kiedy dokładnie i kto po raz pierwszy przeprowadził taki zabieg, ale pewne jest, że z upodobaniem korzystano z niego już w starożytności. W Chinach, Egipcie, Grecji czy w Rzymie lewatywa rozpowszechniona była nie tylko jako środek medyczny - należała też do akcesoriów seksualnych.

Gruszka do lewatywy

Enema - na wszystkie dolegliwości...

Zabieg lewatywy przeprowadzano za pomocą różnych przyrządów, najczęściej skórzanego woreczka ze specjalną końcówką w formie lejka. W Rzymie była ona równie popularna jak wielkie uczty, którym towarzyszyło obżarstwo i epidemia zaparć - wówczas był to niewątpliwie najlepszy środek przeczyszczający. 

W średniowieczu lewatywa - lub inaczej enema - leczyła dosłownie Wiek XX nazywa się niekiedy wiekiem farmakologii i to właśnie środki farmakologiczne w znacznym stopniu odpowiedzialne są za spadek znaczenia lewatywy w medycynie. Obecnie jednak enema wraca do łask głównie jako jedna z naturalnych metod oczyszczania organizmu, nie mająca tak negatywnego wpływu na organizm jak stosowanie chemicznych leków na przeczyszczenie.

Lewatywa odżywcza, lecznicza, nawadniająca, na gorączkę i przeczyszczenie

Zabieg lewatywy może mieć bardzo szerokie zastosowanie - odżywcze, lecznicze, nawadniające, obniżające temperaturę ciała przy długotrwałej, wysokiej gorączce, przeczyszczające, a także diagnostyczne. Jednak współcześnie ze względu na rozwój innych, lepszych metod rzadko stosuje się lewatywy odżywcze, lecznicze, nawadniające i obniżające temperaturę, choć nie zaprzestano ich wykorzystywania i często mogą przynieść chorym istotny pożytek.

Na przykład z lewatyw leczniczych korzystają pacjenci po operacji przewodu pokarmowego, ozdrowieńcy, osoby nieprzytomne, chorzy z zespołami złego wchłaniania. Stosuje się je wyłącznie na zlecenie lekarza, który określa dokładny sposób przeprowadzenia zabiegu, skład chemiczny, proporcje i ilość płynu.

Lewatywa diagnostyczna

Lewatywę diagnostyczną nadal stosuje się przed wykonaniem zdjęć rentgenowskich, w celu przeprowadzenia i rozpoznania schorzeń jelitowych. W tym wypadku do zabiegu używa się specjalnego środka, który uwidacznia nieprawidłowości budowy i zmiany chorobowe narządu. W pewnych sytuacjach, w których wykorzystanie środków farmakologicznych mogłoby być niebezpieczne, na przykład w porażennym utrzymującym się wiele dni, lewatywa okazuje się wręcz jedynym skutecznym środkiem terapeutycznym.

Jak zrobić lewatywę

Typowy wlew przeczyszczający wykonuje się specjalnym przyrządem, nazywanym irygatorem, składającym się ze zbiorniczka na płyn, gumowej rurki oraz gumowej końcówki, którą wprowadza się do odbytnicy. U dzieci, zwłaszcza małych, używa się specjalnej gumowej gruszki. Takie aparaty do samodzielnego robienia lewatywy można kupić w każdej aptece. Zaznaczmy, że mogą one różnić się od siebie wielkością lub kształtem - ważne jest tylko, że końcówka przyrządu w żadnym razie nie może być wykonana ze szkła lub plastiku, ponieważ może uszkodzić zwieracz lub błonę śluzową odbytu.

Istnieje wiele ośrodków, w których przeprowadza się płukanie jelit, jednak choćby ze względu na koszty i niepotrzebny stres lepiej ten nieskomplikowany zabieg od czasu do czasu wykonać samemu. Może tylko pierwsze zabiegi warto przeprowadzić przy pomocy i według instruktażu wykwalifikowanej pielęgniarki.

Podczas samodzielnie przeprowadzanej terapii lewatywą należy bezwzględnie pamiętać o podstawowych zasadach wykonywania zabiegu. Przede wszystkim końcówkę należy pokryć wazeliną, gliceryną lub specjalnym kremem, żeby bezboleśnie wprowadzić ją do jelita końcowego. Zbiorniczek z płynem powinien być umieszczony powyżej chorego, tak jak na to pozwala długość przewodu gumowego, żeby płyn mógł swobodnie spływać do odbytnicy chorego.

Płyn stosowany do lewatywy należy ogrzać do temperatury 32-35°C, dla osób dorosłych potrzeba około 1-2 litrów, dla dzieci wystarczy nie więcej niż 1/2 litra. Do wody dodaje się oliwę, glicerynę, mydło, sól mineralną, a także odwary z ziół (najczęściej z rumianku) w celu ułatwienia opróżnienia mas kałowych. Skład podanego płynu zależy od tego, czemu ma służyć zabieg. Przed wykonaniem zabiegu dobrze jest zrelaksować się. Następnie należy po prostu rozluźnić mięśnie ciała, wprowadzić końcówkę do odbytu do 2/3 długości.
 
Do leawtywy przystępujemy bardzo ostrożnie, żeby nie uszkodzić mięśnia zwieracza odbytu, ponieważ spowodowałoby to nietrzymanie stolca. Płyn ze zbiornika powinien przedostać się do jelita - zatrzymujemy go w ciele przez kilka minut. Im dłużej utrzymuje się płyn w ciele, tym dokładniej wypłukuje się i oczyszcza jelito - podobno sławny lekarz arabski Awicenna utrzymywał płyn w ciele nawet trzy kwadranse! W trakcie zabiegu dobrze jest też przekręcić się na bok, w celu lepszego oczyszczenia jelita.

W przypadkach wszelkiego rodzaju zaparć zabieg bywa stosowany często, choć nie tak nagminnie jak w dawnych czasach, co wcale nie oznacza jego niskiej skuteczności - jego użycie zmniejsza się między innymi dzięki upowszechnianiu się wiedzy z zakresu racjonalnego odżywiania. 

Mimo to lewatywa nadal jest prostym i skutecznym sposobem oczyszczania z najróżniejszych złogów i toksyn zalegających w jelitach. Takie oczyszczanie okazuje się niekiedy wręcz konieczne - gdy niestrawione i niewydalone resztki pożywienia gromadzą się w jelitach zwykle po pewnym czasie zaczynają gnić.

Powstałe w ten sposób szkodliwe substancje wraz z krwią rozprowadzane są po ciele i mogą wpływać na funkcjonowanie całego organizmu, nawet na pracę mózgu. Często nagromadzaniu się toksyn towarzyszą przykre objawy, takie jak zaparcia, wzdęcia, gazy, zgaga czy opuchnięcia. W tych właśnie przypadkach szczególnie zaleca się stosowanie lewatywy.

Pamiętajmy jednak, że zaparcie może być spowodowane nie tylko okresową niedyspozycją, ale też poważnymi zmianami anatomicznymi przewodu pokarmowego i jamy brzusznej, które trudno samodzielnie zdiagnozować, dlatego w przypadkach zaparć zabieg powinien zlecać wyłącznie lekarz. 

Ponadto do przeciwwskazań w stosowaniu lewatywy należą przede wszystkim: niedrożność jelit (często wymagająca postępowania chirurgicznego), ucisk jelita utrudniający opróżnienie treści kałowej, zapalenie wyrostka robaczkowego, krwawienie lub skłonność do krwawienia z przewodu pokarmowego, zmiany nowotworowe, także zwykłe polipy jelit.

Należy podkreślić, że przy niewłaściwym stosowaniu lewatywa może spowodować krwawienie lub nawet przedziurawienie jelita, co powoduje zagrożenie dla życia!
 
Jeśli jednak zachowamy ostrożność i zastosujemy się do wszelkich zasad i przeciwwskazań, będzie to lekarstwo zarówno skuteczne, jak i bezpieczne. Lewatywa staje się coraz bardziej popularnym zabiegiem nie tylko leczącym objawy zaparć, ale też ogólnie oczyszczającym - wykorzystywanym w profilaktyce zdrowotnej, a nawet codziennej higienie! Łagodną lewatywę przeczyszczającą należałoby jednak zalecać osobom zdrowym nie częściej niż raz na miesiąc - chyba że lekarz pozwoli na częstsze jej stosowanie.

Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 2
Gości: 1
Roboty: crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)