Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Terenoterapia - trening wytrzymałościowy w lecznictwie uzdrowiskowym

Terenoterapia jest jedną z form aktywności fizycznej, stosowanych w celach leczniczych i profilaktycznych, szczególnie w uzdrowiskach, w których łączy się działanie wysiłku fizycznego z oddziaływaniem czynników biometeorologicznych. W tradycyjnym ujęciu terenoterapia to spacer po odpowiednio wytyczonych trasach według wskazówek lekarskich. 

Trasy takie muszą być opracowane umiejętnie, z uwzględnieniem stopnia obciążenia, dystansu i wszelkich czynników mikroklimatycznych - np. pomijać należy drogi z ruchem samochodowym, preferować miejsca o dużych walorach krajobrazowych. Z czasem pojęcie terenoterapii rozszerzyło się na wszelkie odmiany dynamicznego wysiłku fizycznego w zmiennym widokowo i krajobrazowo terenie o pewnych właściwościach biometeorologicznych. Nie każdy rodzaj aktywności ruchowej na świeżym powietrzu zalicza się do terenoterapii.
  leah4516
 
Na przykład gimnastyka w parku jest formą ćwiczeń na powietrzu, ale brak jej elementu stopniowanego, dynamicznego wysiłku w zmieniającym się środowisku przyrodniczym. Nie zalicza się tu także spacerów turystycznych czy pieszych wycieczek - takie formy spędzania czasu są korzystne dla zdrowia, jednak nie stanowią właściwie rozumianej terenoterapii, która jako skuteczna metoda lecznicza, nadająca się także do leczenia ludzi chorych, powinna być zalecana, dawkowana i kontrolowana przez specjalistę.
 
Oczywiście terapia ta ma wiele wspólnego z innymi naturalnymi formami aktywności fizycznej, takimi jak na przykład aerobik. Zajęcia przybierają postać spacerów, marszobiegów, biegów, jazdy na rowerze czy jazdy na nartach. Jednak podstawową różnicą jest zakres stosowania tej terapii - zaleca się ją głównie osobom chorym w warunkach uzdrowiskowych, podczas gdy inne ćwiczenia ruchowe częściej przeprowadzane są przez osoby zdrowe, w ramach profilaktyki, w warunkach domowych. 

Lecznictwo uzdrowiskowe
Terenoterapia jest podstawą ćwiczeń wytrzymałościowych w lecznictwie uzdrowiskowym. Ma duże znaczenie w usprawnianiu funkcji narządu ruchu, układu krążenia i oddychania, korzystnie wpływa na bilans energetyczny całego ustroju. Poza tym stosuje się ją w wielu polskich uzdrowiskach w różnych formach, w zależności od celów terapeutycznych. 

Na przykład w ośrodkach kardiologicznych, takich jak Polanica, Cieplice czy Inowrocław, terenoterapia wykorzystywana jest do prowadzenia rehabilitacji stanów pozawałowych i leczenia nadciśnienia tętniczego. Do podstawowych jej celów należy usprawnienie funkcji narządów ruchu (mięśni, stawów, więzadeł), zwłaszcza w zakresie kończyn dolnych. 

Poza tym stosuje się ją w celu zwiększenie wydolności fizycznej chorych poprzez: usprawnienie czynności układów krążenia i oddechowego oraz poprawę koordynacji ruchowej i zwiększenie ukrwienia narządów. Ponadto terenoterapia służy zwiększaniu wydatku energetycznego przeznaczonego na pracę mięśniową i w konsekwencji wyrównaniu gospodarki energetycznej organizmu, wyrównaniu zaburzeń metabolicznych oraz zmniejszeniu tkanki tłuszczowej u osób otyłych. Wreszcie istotnym celem terenoterapii jest usprawnienie i zrównoważenie pracy wegetatywnego układu nerwowego i funkcji psychicznych.

Łatwą i prostą formą aktywności fizycznej jest terapia w postaci leczniczych spacerów ze stopniowanym obciążeniem. Spacery najmniej obciążają układ krążenia i nie wymagają wielkiego wysiłku, dlatego marsze na długich trasach zaleca się wszystkim osobom niezdolnym do intensywnego wysiłku, a także np. osobom otyłym. Marszobiegi są bardziej intensywnym ćwiczeniem - powinny być rozpoczynane rozgrzewką i kończone ćwiczeniami rozluźniającymi.

Bieganie i jogging
Biegi i jogging (truchty) są coraz bardziej popularne. Mnóstwo osób biega w celu poprawienia kondycji fizycznej i psychicznej. Pamiętajmy, że biegi przełajowe na długich dystansach są formą rekreacji tylko dla osób zdrowych. Ale nawet ludzie zdrowi bez przygotowania mogą doznać urazów lub uszkodzeń związanych z nadmiernym wysiłkiem. Konieczny jest tutaj rozsądek. Jogging programowany i kontrolowany przez lekarza można uprawiać prawie w każdych warunkach terenowych.

Na początku biegi muszą mieć tempo umiarkowane (1 km/5 min) i niezbyt duży dystans (100 -300 metrów). Szybkość i dystans trzeba zwiększać stopniowo. Przy zadyszce należy przerwać ćwiczenie - bieg prowadzimy tylko do granicy zmęczenia. Odpoczynek następuje w energicznym marszu, który możemy wzbogacić o proste ćwiczenia - wymachy ramion czy przysiady. Na końcu należy przeprowadzić ćwiczenia rozluźniające. Najlepiej biegać na trasach osłoniętych od wiatru po miękkiej nawierzchni, rano lub wieczorem.
Biegi po kolacji
Biegi po kolacji, 30 minut po lekkim posiłku, zaleca się osobom otyłym i z bezsennością. Biegać należy systematycznie od 3 do 5 razy w tygodniu. Ważna jest prawidłowa technika biegu, a zwłaszcza prawidłowa postawa - głowa wzdłuż tułowia, stopy lądują nie na piętach, ale na palcach i śródstopiu. Długość kroku i szybkość zależą tylko od nas. Warto pamiętać, że korzystniejszy dla zdrowia jest bieg krótszy i szybszy oraz rytmiczny, w równym tempie.  

Jazda na rowerze
Jazda na rowerze po wytyczonych trasach to doskonały trening dla serca i płuc, który jest mniej obciążający dla ćwiczących - zmniejsza zwłaszcza ryzyko urazu stawów stóp, kolan i stawów biodrowych. Jazdy nie powinny powodować dużego zmęczenia i zadyszki. Nie zaleca się ich chorym z niewydolnością krążeniową i wieńcową, a nadają się zwłaszcza dla osób, które mają większe trudności w poruszaniu się pieszo.

Jazdy można prowadzić w zmiennym tempie, na przykład 3 km w tempie intensywnym i 3 km w tempie odpoczynkowym. Niestety, do tych ćwiczeń potrzebny jest odpowiedni sprzęt. Poza tym treningi ograniczają się do lata, późnej wiosny i wczesnej jesieni - zaznaczmy, że niekorzystne warunki pogodowe źle wpływają na skuteczność terapii.  

Jazda na nartach
Jazda na nartach to kolejna popularna forma terenoterapii. W Polsce słabo rozpowszechniona jest jazda biegowa czy ślizgowa, chociaż takie narciarstwo ma większe znaczenie zdrowotne i rekreacyjne niż narciarstwo górskie, a jednocześnie wydatek energetyczny jest większy niż podczas spacerów. Terenoterapia może stanowić doskonałą formę profilaktyki dla osób prowadzących siedzący tryb życia w domu i pracy, ludzi z grupy ryzyka miażdżycowego, rekonwalescentów po długotrwałych kuracjach.

Przeciwwskazania do przeprowadzania leczenia tą metodą dotyczą zwłaszcza form terenoterapii z dużym obciążeniem. Jest polecaną formą aktywnej rekreacji ruchowej dla zdrowych osób, niezależnie od wieku. -Jako forma leczenia uzdrowiskowego jest zalecana między innymi dlatego, że nie jest kosztowna, a stosunkowo łatwa do przeprowadzenia.

Może stanowić doskonałą formę leczenia uzupełniającego, na przykład wypełniając czas wolny od innych zabiegów przyrodoleczniczych, nie obciążając zbytnio pacjenta, a przynosząc wymierne korzyści zdrowotne. Warto podkreślić, że terenoterapię w zasadzie prowadzi się w uzdrowiskach, jednak jeśli chcemy przeprowadzać ją samodzielnie, konieczna jest konsultacja lekarza specjalisty.

Spacery
Spacery po odpowiednio dobranych trasach pomagają leczyć schorzenia narządu ruchu, przede wszystkim kończyn dolnych. Jazda na rowerze pobudza pracę serca, dotlenia organizm i poprawia humor.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Terenoterapia

Terenoterapia pomaga w reumatycznych, ortopedycznych i neurologicznych chorobach narządu ruchu, w stanach pourazowych i pooperacyjnych, zanikach mięśni, niedowładach, stwardnieniu rozsianym; chorobach układu krążenia, nadciśnieniu I i II stopnia, stanach po zabiegach kardiochirurgicznych; chorobach układu oddechowego, nieżytach górnych dróg oddechowych i oskrzeli, rozedmie płuc, łagodnej astmie oskrzelowej; chorobach metabolicznych, otyłości, cukrzycy, dnie moczanowej; chorobach psychosomatycznych, nerwicach, stanach lękowych, hipokinezji.

Terenoterapia - przeciwwskazania

Choroba wieńcowa serca z bólami dławicowymi, okres po zawale serca, pewne wrodzone wady serca, niektóre odmiany arytmii, nadciśnienie tętnicze III i IV stopnia; stany po krwotoku mózgowym; choroby zakaźne; przewlekłe infekcje, ostre schorzenia układu oddechowego; zapalenia stawów; choroby neurologiczne drgawkowe.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 6
Gości: 1
Roboty: Google Bot, robot Bot, crawl Bot, robot Bot, robot Bot