Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Speleoterapia | Terapia jaskiniowa | Mikroklimat jaskiń

Speleoterapia, czyli terapia jaskiniowa (z gr. spelaion - jaskinia), jest metodą leczenia wykorzystującą uzdrawiające właściwości mikroklimatu panującego w niektórych miejscach pod powierzchnią ziemi.

Jaskinia 
Nie sposób stwierdzić, kto odkrył tę formę terapii, jednak z całą pewnością była ona stosowana w wielu podziemnych obiektach już w końcu XIX w., zwłaszcza na terenie Niemiec. Do jej rozwoju przyczyniła się II wojna światowa, podczas której wiele osób, na przykład chorych na astmę, szukając schronienia przed nalotami odkryło szczególny wpływ atmosfery jaskiń na zdrowie.


Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Klimat jaskiń

Klimat jaskiń ma zbawienny wpływ na zdrowie człowieka. Regularne wizyty w jaskiniach pomagają leczyć astmę u dzieci.

Dziecko, inhalator, astma 
Nie wiadomo do końca, dlaczego mikroklimat jaskiń jest tak korzystny. Może przyczynia się do tego czystość powietrza, w którym nie ma właściwie żadnych zanieczyszczeń, alergenów oraz cząsteczek kurzu. Poza tym nie jest ono naelektryzowane i znajduje się w stanie ciągłej rotacji, dzięki której wciąż jest wymieniane na świeże.

Powietrze takie charakteryzują bardzo wysoka, sięgająca 100% wilgotność oraz znacznie większe niż na powierzchni stężenie dwutlenku węgla i jonów niektórych metali (na przykład magnezu). Te właściwości zmuszają osoby przebywające w podziemnych grotach do pewnego wysiłku - pogłębiania i wyrównywania oddechu.

Istotne znaczenie terapeutyczne mają również kwaśne aerozole, dzięki którym nasycone wilgocią powietrze działa bakteriobójczo i oczyszczająco. Niektóre aerozole charakteryzują się specyficznymi korzystnymi dla zdrowia cechami; na przykład te z dodatkiem potasu działają rozkurczowo i usprawniają rozpuszczanie śluzu.

Jaskinia, wnętrze, sople 
Speleoterapia może mieć różne formy. Niekiedy polega na regularnych, trwających po kilkadziesiąt minut wizytach w jaskiniach uzdrowiskowych. W niektórych jej odmianach stosuje się dodatkowe środki lecznicze, takie jak zawijanie w koce, specjalne inhalacje czy ćwiczenia fizyczne. Omawianą metodę terapeutyczną wykorzystuje się przede wszystkim w leczeniu schorzeń układu oddechowego (np. astmy u dzieci), niektórych chorób chronicznych (np. alergii skórnych) oraz w rekonwalescencji.

Warto zaznaczyć, że terapia w niektórych jaskiniach ma bardzo ukierunkowane działanie, uzależnione choćby od stężenia specyficznych aerozoli w powietrzu. Niekiedy w jaskiniach występują gazy szlachetne, np. radon, który oddziałuje bardzo korzystnie na przemianę materii i leczy reumatyzm.

Speleoterapia ma zastosowanie w leczeniu:

  • chronicznego bronchitu;
  • kataru siennego; kokluszu;
  • astmy połączonej z alergią lub nieżytem;
  • alergicznych dolegliwości skórnych;
  • reumatyzmu;
  • niektórych schorzeń przemiany materii;
  • niektórych schorzeń immunologicznych.

Przeciwwskazania do przybywania w jaskiniach

Speleoterapii nie zaleca się osobom ze schorzeniami nerwowymi, fobiami (zwłaszcza klaustrofobią, czyli lękiem przed zamkniętą przestrzenią), niektórymi chorobami serca i układu krążenia oraz dolegliwościami w obrębie dróg oddechowych o szczególnie ostrym przebiegu lub nieustalonym podłożu.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 7
Gości: 0
Roboty: crawl Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)