Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Kąpiele termiczne Schielego

Kąpiele termiczne, w których kładzie się nacisk na wykorzystanie właściwości leczniczych wysokiej temperatury w połączeniu z biologicznym oddziaływaniem wody, stosowało wielu terapeutów. Najlepszym przykładem są zabiegi przyrodolecznicze Sebastiana Kneippa (doskonale znane pacjentom, którzy zetknęli się z wodolecznictwem).

Kajak 

W przypadku zabiegów Kneippa stosuje się prostą metodę podwyższania temperatury wody poprzez dolewanie porcji gorącej wody w pewnych odstępach czasu do zbiornika, w którym przebywa pacjent. Pomimo wielkich zalet terapeutycznych tych zabiegów, obie metody mogą być dla niektórych pacjentów nieprzyjemne lub wręcz działać obciążająco - zwłaszcza na serce, które nie zawsze dobrze reaguje na nagłe zmiany temperatury.

W kuracji Fritza Schielego zwraca się uwagę na zapewnienie pacjentowi optymalnych warunków podczas zabiegu, tak by nie odczuwał żadnego dyskomfortu. Podstawowa różnica polega na tym, że wodę ogrzewa się od dna zbiornika, czyli od stóp pacjenta. Znane jest powiedzenie, że jeśli chcemy zachować zdrowie, musimy dbać, by głowa była chłodna, a stopy ogrzane.

Także Kneipp podkreślał, że chłodne i zimne stopy to największa bolączka chorych. W kąpieli termicznej Schielego pacjent stoi w zbiorniku na specjalnej płycie elektrycznej, umieszczonej na dnie wanny. Wzrastająca temperatura płyty powoli (około 0,5°C/min, z 35 do 45°C w ciągu 20 minut) podgrzewa wodę, bezpośrednio stymulując podeszwy.

Naczynia włosowate stóp, drobne tętnice oraz inne naczynia krwionośne zaczynają się rozszerzać, zapoczątkowując proces, który przebiega aż do głowy. W wyniku takiego ogrzewania ciało otrzymuje łagodny, lecz wyraźny bodziec, który jest odpowiednio ukierunkowany - spora część krwi pacjenta odpływa najpierw do stóp, a następnie do zewnętrznych warstw skóry.

Kąpiel termiczna Schielego doskonale reguluje funkcjonowanie różnych układów organizmu. Podwyższa zbyt niskie ciśnienie, obniża zbyt wysokie. Poprawiona zostaje praca układu krążenia, ponieważ organy wewnętrzne, a zwłaszcza serce, zostają odciążone. Rozszerzają się też naczynia skórne oraz wieńcowe. Warto podkreślić, że pozytywne zmiany pojawiają się dopiero po pewnym czasie trwania kuracji, zwykle po dwóch miesiącach, przy 5 kąpielach w tygodniu.

Kuracja Schielego ma bardzo szerokie zastosowanie, przede wszystkim w chorobach układu krążenia, takich jak: zaburzenia pracy serca, nieprawidłowe ciśnienie krwi, arterioskleroza, żylaki, bóle głowy i migrena. Zaleca się ją w zwyrodnieniach stawów, artretyzmie, zaniku kości, ischiasie, paraliżach, nerwobólach, zaburzeniach przemiany materii, dolegliwościach wieku podeszłego i bezsenności.

Kuracja przydatna jest też w różnych dolegliwościach narządów wewnętrznych (np. w chorobach nerek, prostacie). Metodą Schielego leczy się różne choroby skóry, na przykład trądzik, łuszczycę i świerzbiączkę, a nawet schorzenia układu oddechowego, takie jak astma oraz wszelkie przeziębienia. Zaznaczmy, że często do kąpieli dodaje się specjalne substancje (olejki, sole itp.) o specyficznym działaniu. Tę starannie opracowaną, naturalną terapię termiczną można gorąco polecić każdemu jako skuteczną i z pewnością bezpieczną.
 

Rekapitulacja: Kuracja Schielego układ krążenia, naturalna terapia termiczna, chłodne zimne stopyEncyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 6
Gości: 2
Roboty: robot Bot, crawl Bot, robot Bot, robot Bot