Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

LECZENIE PYŁKIEM KWIATOWYM

PYŁEK KWIATOWY I PSZCZOŁY                   

Pyłek kwiatowy to męskie komórki rozrodcze roślin nasiennych. Składają się na niego: woda, węglowodany, tłuszcze, składniki mineralne, białka i prawie wszystkie witaminy oraz inne substancje, takie jak: fitocydy, olejki eteryczne, hormony, enzymy, stymulatory wzrostu.

W jaki sposób zdobywamy pyłek? 

Pszczoły, zbierając nektar, przy okazji zbierają również pyłek kwiatowy. Na ich tylnych nóżkach znajdują się specjalne wgłębienia, tzw. koszyczki, w których gromadzą pyłek. Są to mikroskopijne drobiny, które w każdej chwili mogą być porwane przez wiatr. Aby ich nie utracić, pszczoły zwilżają je nektarem lub odrobiną miodu. Tak utworzone grudki trafiają bezpiecznie do ula, gdzie są składane do komórek plastra. Pszczoły robotnice zwilżają pyłek miodem i ubijają. Tak przygotowany pyłek nazywamy pierzgą lub pszczelim chlebem.
 
pollen closeup
 
Jest to wyśmienite pożywienie dla wszystkich mieszkańców ula, ale głównie służy jako pokarm dla larw i młodych robotnic. Pierzga zostaje dodatkowo powleczona cienką warstwą miodu i zasklepiona woskiem. W ten sposób pozbawiona dopływu powietrza, ulega fermentacji mlekowej. Wytworzony kwas mlekowy na długo zabezpiecza pierzgę będąc doskonałym konserwantem.

Aby zdobyć pyłek, pszczelarze przed wejściem do ula ustawiają specjalne siateczki z pojemniczkami. Pszczoły wchodząc do ula, muszą wytrzeć swoje nóżki o te siateczki i w ten prosty sposób przynajmniej część pyłku opada do pojemniczków. Ilości, jakie zbierają pszczoły, zdecydowanie przewyższają ich potrzeby, więc możemy mieć czyste sumienie, że nie zabieramy im drogocennego pożywienia.
Skład pyłków kwiatowych bywa bardzo zróżnicowany i w dużej mierze zależy od roślin, na których bytują pszczoły.

Duży rój w ciągu sezonu potrafi zgromadzić kilkadziesiąt kilogramów pyłku.  Pszczoły zużywają go nie więcej niż połowę, reszta zaś jest magazynowana w formie zapasów i właśnie tę nadwyżkę odbierają pszczelarze. Badania naukowe wykazały, iż właściwości lecznicze pyłku kwiatowego są tak duże, że niektórzy traktują go jako panaceum na różne choroby i dolegliwości.

Pyłek kwiatowy stosowany jest przy leczeniu chorób prostaty i zaburzeń czynności jelit. Udowodniono, że obniża ciśnienie krwi, poprawia samopoczucie i koi nadwerężony system nerwowy. Zapobiega przedwczesnemu starzeniu się, a także zwiększa wydolność mięśni. Niektórzy są zdania, że ma wpływ na długowieczność. Przebadano dokładnie osoby zajmujące się pszczelarstwem i stwierdzono, że dożywają one na ogół sędziwego wieku. Ma to bezpośredni związek ze spożywanym przez te osoby nie oczyszczonym miodem.

Zawiera on większe ilości pyłku kwiatowego niż miód spożywczy. Pyłek kwiatowy okazał się wyjątkowo skuteczny również przy zwalczaniu anemii, przy zaparciach, biegunkach, zakażeniach bakteryjnych i wirusowych. Odnotowano też pozytywne wyniki w leczeniu cukrzycy. Ponadto jest on zalecany dla alergików, gdyż nie powoduje uczulenia. Obecne w nim alergeny są unieszkodliwiane przez ślinę i nektar pszczół, a często przechodzą dodatkowo proces fermentacji mlekowej. Pyłek kwiatowy, wzmacniając organizm, może również służyć w profilaktyce chorób.

Pyłek kwiatowy jest dostępny również w postaci gotowych tabletek.
Należy zażywać około 20 g pyłku dziennie. Przy stanach chorobowych dawkę należy podwoić (czubata łyżka zawiera 24 gramy pyłku). Pyłek najlepiej spożywać w połączeniu z miodem.

JAK ZROBIĆ EMULSJĘ PYŁKOWĄ

Czubatą łyżeczkę pyłku kwiatowego utrzeć z łyżeczką miodu, rozprowadzić w szklance przegotowanej, ciepłej wody i pić trzy razy dziennie.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 9
Gości: 3
Roboty: robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, crawl Bot, robot Bot