Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Kiwano (Cucuymis metuliferus)

Kiwano na wątrobę, nerki, układ krwionośny i pełen witamin

Kiwano jest odmianą melona, którą wyhodowano dość niedawno w Nowej Zelandii. Botanicy uznają tę roślinę za nowy gatunek z rodziny dyniowatych. Jej nazwa pochodzi od kiwi, owocu, który wywodzi się z tego samego kraju. Inne nazwy tej cieszącej się coraz większą popularnością na całym świecie rośliny to melano, kiwanos, rogaty ogórek afrykański, rogaty melon, angielski pomidor, metulon.
 
Kiwano, owoc 

Zasięg jej uprawy obejmuje między innymi południową i środkową Afrykę, przede wszystkim Zimbabwe, Malawi i Nigerię. Niekiedy staje się ona pospolitym chwastem (np. w Australii!) rosnącym wzdłuż dróg i potoków, na polach i nieużytkach. Kiwano uprawia się jako roślinę ozdobną między innymi w Nowej Zelandii, Kenii, Izraelu oraz Stanach Zjednoczonych.

Jest to roślina jednopienna, jednoroczna i pnąca. Owoce kiwano mają eliptyczny kształt (podobny do krótkiego, pękatego ogórka) i osiągają długość około 10-14 cm. Ważą z reguły 400-500 g. Ich skórka ma kolor jasnożółty, pomarańczowy, czerwonawy lub żółtobrązowy i jest pokryta dość dużymi, tępymi kolcami przypominającymi rogi.
 
Miąższ owocu jest zielony, bardzo miękki, lekko słodki i niezwykle soczysty. Jego zapach przypomina banana, a smak ma coś z melona i ogórka jednocześnie. Kiwano najczęściej spożywa się na surowo (zazwyczaj jako przekąskę przed daniem głównym), wybierając miąższ łyżeczką z przepołowionego owocu. Bardzo często stanowi dodatek do sałatek owocowych, deserów oraz napojów. 

Sporządza się z niego soki, musy, konfitury, powidła, dżemy, kisiele oraz kompoty. Niezwykły, oryginalny wygląd owocu sprawia, że często używa się go do dekorowania potraw lub napojów alkoholowych.
 
W wielu miejscach świata sok wytwarza się także z małych nasion, których bardzo wiele znajduje się wewnątrz owocu. Drobne ziarenka miksuje się wraz z miąższem i niewielką ilością wody, a następnie przecedza. Tak powstaje orzeźwiający, bardzo smaczny napój, doskonale gaszący pragnienie. Dzięki twardej skórce kiwano charakteryzuje się dużą trwałością. W odpowiedniej temperaturze owoce można przechowywać nawet pół roku. Przy kupowaniu kiwano należy kierować się wyglądem owocu - im bardziej intensywny ma kolor, tym lepszy jest smak miąższu.  

Oryginalnie wyglądająca, twarda skórka kiwano może służyć do wyrobu miseczek lub szkatułek na drobiazgi. Wciąż trwają prace nad udoskonaleniem kiwano, ponieważ wielu ludziom nie odpowiada jego raczej mdły i niezbyt wyrazisty smak. Ze względu na mdły smak kiwano spożywa się przede wszystkim jako składnik potraw lub dodatek do przetworów.

KIWANO STOSOWANE WEWNĘTRZNIE

Miąższ kiwano pozytywnie wpływa na wątrobę, nerki i układ krwionośny, uzupełnia niedobór w organizmie witamin C i P, jest stosowany pomocniczo w leczeniu miażdżycy, niedokrwistości, chorób krążenia, działa lekko moczopędnie i przeczyszczająco, poprawia procesy trawienne.

KIWANO STOSOWANE ZEWNĘTRZNIE

Owoce, zawierające w miąższu dużo witaminy A, są coraz częściej wykorzystywane w przemyśle kosmetycznym do produkcji kremów odżywczych, balsamów i śmietanek kosmetycznych, wykazują działanie przeciwzmarszczkowe i regenerujące, są polecane do stosowania szczególnie po nadmiernym opalaniu się.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 3
Gości: 1
Roboty: robot Bot, crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)