Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Kleiszcze smakowite regulują prace jelit

KLEISZCZE SMAKOWITE (Aegle marmelos)

Kleiszcze smakowite nazywane jest także klejowcem lub klejowcem jadalnym. Jest to przedstawiciel rodziny rutowatych, a jego ojczyzną są tereny Himalajów, Indii, Birmy oraz Malezji. Największe uprawy tej rośliny znajdują się w południowych rejonach Azji, w tym w Indiach oraz na Jawie.

Aegle marmelos 'Bilva'
 
Kleiszcze jest zrzucającym liście średniej wielkości drzewem osiągającym wysokość do 20 m. Jego gałęzie porastają delikatne kolce oraz liście zbudowane z trzech podłużnie eliptycznych listków. Pięciopłatkowe kwiaty są zebrane w podłużne, szczytowe lub boczne kwiatostany. Są duże, bardzo pachnące, a kolor mają zazwyczaj biały lub bladozielonkawy.

Owocem jest kulista, skórzasta, żółtawozielona lub szarobrązowa jagoda  wielkości jabłka (od 6 do 9 cm średnicy). Jego skórka jest bardzo twarda (ma około 0,5 cm grubości) i gładka. Miąższ kleiszcza ma jasnoczerwony lub różowy kolor, jest bardzo słodki (zawiera aż 34% węglowodanów) i soczysty. Są w nim umieszczone nasiona, pokryte delikatnym meszkiem. Może być jedzony na surowo, ale jego kleista konsystencja sprawia, że częściej wyrabia się z niego konfitury, dżemy, galaretki, soki, drinki oraz napoje chłodzące.
 
The bel man

Owoce klejowca po wysuszeniu tracą wiele składników odżywczych.

Z kwiatów tej rośliny uzyskuje się cenny olejek eteryczny, który jest wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym i kosmetycznym. Do celów medycznych już od tysięcy lat używa się korzenia, kory, liści oraz owoców kleiszcza. Wyodrębniono w nich garbniki, alkaloidy, sterole, kumarynę, witaminy oraz olejki eteryczne.

Należy pamiętać, że długotrwałe spożywanie preparatów z kory i korzenia kleiszcza może prowadzić do zaparć, a z liści - do nadmiernego obniżenia poziomu cukru we krwi (tzw. hipoglikemii). Słodkie owoce kleiszcza idealnie nadaję się do robienia galaretek i dżemów.

STOSOWANE WEWNĘTRZNIE


Świeże owoce zawierają znaczne ilości witamin A i C, regulują prace jelit, pobudzają przemianę materii, poprawiają procesy trawienne, zapobiegają przeziębieniu, grypie, katarowi, anginie, astmie, infekcjom górnych dróg oddechowych; świeży, niedojrzały owoc ma działanie ściągające; wywar z kory drzewa jest stosowany w leczeniu biegunki, czerwonki, zaparć, nieżytów przewodu pokarmowego; preparaty z liści leczą nadkwasotę, ospę, łagodzą objawy pieczenia podczas oddawania moczu i obniżają gorączkę.

Odwar z kory kleiszcza pomaga w epilepsji; preparaty z korzenia likwidują mdłości, bóle męśni i stawów, reumatyzm, poprawiają apetyt, są delikatnym środkiem uspokajającym; olejek z nasion niszczy w organizmie bakterie i grzyby chorobotwórcze. Drinki z dodatkiem owoców kleiszcza szczególną popularnością cieszą się w południowych Indiach.

STOSOWANE WEWNĘTRZNIE

Zmielone na papkę liście kleiszcza przykładane na głowę i piersi skutecznie obniżają wysoką gorączkę; okłady z suszonych liści leczą rany, trudno gojące się krosty, owrzodzenia, czyraki; olejek z nasion kleiszcza może być stosowany jako składnik bazowy do wyrobu kropli do uszu.
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 3
Gości: 1
Roboty: crawl Bot, robot Bot