Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Jabotikaba (Myrciara jaboticaba)

Jabotikaba pochodzi z Brazylii, ale mircjarię, drzewo, na którym rodzą się jabotikaby, spotyka się również w Boliwii, Paragwaju, w północno-wschodniej Argentynie, Urugwaju oraz Peru. Na początku XX wieku roślinę tę sprowadzono do Kalifornii oraz na Florydę i Hawaje. Lubi gleby bogate w składniki odżywcze, dobrze nawilżone i niesione.
 
Jabuticabas 
 
Jednak czasem zdarza się, że roślina ta występuje na piaskach i na słabych glebach górskich, spotykana jest nawet na wysokości lOOO m n.p.m. Jabotikaba to krzew lub nieduże drzewo, w Kalifornii osiąga wysokość 5 m, natomiast w ojczystej Brazylii spotyka się okazy 15-metrowe. Korona drzewa ma okrągławy kształt, jest gęsta i składa się z gałęzi, które rosną ukośnie ku górze (pierwsze zaczynają wyrastać bardzo nisko, tuż przy samej ziemi).
 
Kora jest cienka, delikatna i ma tendencję do łuszczenia się. Ma beżowy lub brązowy kolor, czasem czerwonawy odcień i szare planiki. Liście zachwycają ciemnozieloną barwą i wąskim, lancetowatym kształtem, są skórzaste i błyszczące. Ułożone są na gałęzi naprzemianlegle, mogą mieć do 10 cm długości i 2,5 cm szerokości. Połowa z nich opada na wiosnę, nowe najpierw mają różowy odcień, a potem szybko nabierają zwykłej dla jabotikaby ciemnozielonej barwy.
 
Kwiaty są niepozorne i białożółte. Wyrastają bezpośrednio na gałęziach, pniu oraz wystających na powierzchnię ziemi korzeniach, zebrane po cztery. Drzewo jabotikaby zaczyna owocować po 10 -15 latach od posadzenia. Owoce kształtem przypominają duże winogrona, mogą być pojedyncze lub zebrane w kiście znajdujące się na głównych gałęziach drzewa.
 
Szybko dojrzewają, a zbiera się je, gdy zaczynają być miękkie. Mają purpurowy lub prawie czarny kolor. Skórka jest twarda, gruba i ma charakterystyczny żywiczny smak, który nie jest jednak nieprzyjemny. Mimo to nie powinno się jej jeść w zbyt dużych ilościach, ponieważ zawiera tianiny, które powodują ból brzucha. Miąższ jabotikaby jest białawy, półprzezroczysty, bardzo soczysty i ma galaretowatą konsystencję. Jest bardzo smaczny i w smaku bardzo przypomina winogrona. Wewnątrz owocu znajdują się zazwyczaj cztery nasiona.

Jabotikaba najlepiej smakuje zerwana prosto z drzewa. Po ściśnięciu owocu w palcach skórka pęka i wtedy wysysa się z wnętrza wyśmienity miąższ. Ale tak jak z innych owoców, przyrządza się z niej wyśmienite dżemy, marmolady, soki, sorbety, galaretki, kisiele, musy, kompoty. Poza tym świetnie smakuje w deserach, lodach i sałatkach owocowych.  

   

Jabotikaba stosowana wewnętrznie

 
Owoce jabotikaby mają działanie ściągające, pomagają w biegunce, niestrawności, nieżytach żołądka, bólach brzucha, zatruciach pokarmowych, szczególnie tropikalnych, leczą czerwonkę i cholerę, wykazują właściwości przeciwgorączkowe, są środkiem na kaszel, przeziębienie, katar, grypę, anginę, likwidują dreszcze, pomagają leczyć bóle klatki piersiowej i reumatyzm.
 

Źródło foto: https://flic.kr/p/ia8zV5

Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 7
Gości: 0
Roboty: robot Bot, robot Bot, robot Bot, Google Bot, robot Bot, robot Bot, crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)