Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Hizop lekarski (Hyssopus officinalis)

Hizop lekarski, zwany inaczej hyzopem, jest podkrzewem należącym do rodziny wargowych, osiągającym wysokość około 60 cm. Jego łodygi są proste, wysokie, w dolnych partiach zdrewniałe i mocno rozgałęzione. Na nich naprzeciwległe umieszczone są niewielkie sztywne liście o lancetowatym kształcie i z podwiniętym brzegiem. Mają ciemnozieloną barwę, są całobrzegie, jednonerwowe. 


Kwiaty zebrane są w jednostronne, pozorne kłosy na szczytach pędów. Ich korona ma najczęściej fioletowy lub ciemnoniebieski kolor. Kwitną nieprzerwanie od czerwca do późnej jesieni. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na cztery owocki. Cała roślina wydziela intensywny, balsamiczny, kumarynowy zapach. 


Hyssopus officinalis 

Ojczyzną hizopu są rejony Morza Śródziemnego, występuje on przede wszystkim w południowej i środkowej Europie, północnym Iranie, na Syberii oraz Kaukazie. Jest rośliną uprawianą od wieków. W stanie naturalnym rośnie przede wszystkim na terenach suchych i nasłonecznionych, wybiera gleby wapienne i lekkie, często spotyka się ją na skalistych, kamienistych zboczach wzgórz.


Do celów leczniczych wykorzystuje się świeże lub suszone górne części pędów zbierane na początku kwitnienia rośliny, a także kwiaty. W hizopie wyodrębniono głównie olejek eteryczny, poza tym flawonoidy, glikozydy, garbniki, związki gorzkie, fitosterole oraz sole mineralne. Na przyprawę zbiera się młode pędy oraz liście tuż przed zakwitnięciem rośliny. Hizop jako niezwykle aromatyczna przyprawa znany jest od średniowiecza, uprawiany był wtedy w przyklasztornych ogródkach benedyktynów.

Dzisiaj największą popularnością cieszy się w kuchniach krajów basenu Morza Śródziemnego. Służy do przyprawiania mięsa, zup, pieczeni, sosów, a szczególnie potraw z warzyw strączkowych. Często dodawany jest do sałatek i twarogu, a smakuje najlepiej w połączeniu z pietruszką i selerem. Oczywiście może być używany świeży i suszony.

Hizop lekarski właściwości leczniczeEncyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Hizop lekarski stosowany wewnętrznie

Napar z ziela hizopu lekarskiego wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, rozkurczowe, ściągające, wykrztuśne, wiatropędne, przeciwrobacze, poprawia trawienie, leczy wzdęcia, bóle brzucha, zaparcia, nudności, niedokwaśność, czkawkę, odbijanie, nieżyty przewodu pokarmowego, długotrwałą biegunkę, nerwicę żołądka, pobudza wydzielanie soków trawiennych. 

Poprawia apetyt, działa lekko przeciwpotnie, pobudza krwawienia miesiączkowe, zmniejsza napięcie obwodowych naczyń krwionośnych; wyciąg z ziela pomaga w przypadku przewlekłych nieżytów gardła i oskrzeli, kaszlu, chrypki, rozedmy płuc, astmy, leczy ból zębów, zapalenie okostnej, kamicę moczową i żółciową, poprawia samopoczucie po długiej chorobie, wchodzi w skład ziół pomagających w białaczce.

Hizop lekarski stosowany zewnętrznie

Odwar z ziela hizopu lekarskiego działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie, przeciwkrwotocznie, ściągająco na skórę i błony śluzowe; wyciąg olejowy lub miazga ze świeżego ziela stosowane są do okładów na skórę w stłuczeniach, siniakach, obrzękach; odwar z ziela służy do płukania gardła w przypadku nieżytów gardła, chrypki, pomaga także w leczeniu opryszczki wargowej; moczenie nóg w odwarze z hizopu w połączeniu z zielem skrzypu, krwawnika i kory dębu pomaga w nadmiernej potliwości stóp. 

Résumé: Hizop lekarski właściwości lecznicze, hizop nadmierne pocenie się,  Hizop wzdęcia bóle brzucha zaparcia

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 7
Gości: 0
Roboty: robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, crawl Bot, spider Bot, robot Bot