Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

SWIERZĄBEK BULWIASTY (Chaerophyllum bulbosum)

Świerząbek bulwiasty, należący do rodziny baldaszkowatych, rośnie w Polsce pospolicie na niżu i w niższych partiach gór. Oprócz Europy Wschodniej i Środkowej występuje w Azji Mniejszej, na Kaukazie i Syberii. Można go spotkać przeważnie w zaroślach, ogrodach, wilgotnych lasach i na brzegach rzek.
 
Świerząbek bulwiasty  
 
Jego uprawę rozpoczęto już w średniowieczu. Świerząbek to dwu lub trzyletnia roślina osiągająca wysokość 1,5 m. Ma korzeń w kształcie okrągłych lub nieregularnych bulw i dętą łodygę, na której wyrastają 3-4-krotnie pierzaste liście. Drobne, białe kwiaty są zebrane w złożone baldachy. Owocem jest rozłupnia, rozpadająca się na dwie części.
 
Do celów medycznych i kulinarnych wykorzystuje się aromatyczne bulwy świerząbka, które zbiera się w lipcu, gdy roślina pożółknie. Bulwy stają się coraz smaczniejsze w miarę leżenia, dlatego są najlepsze do spożywania dopiero w październiku lub listopadzie. Bulwy świerząbka można wykorzystywać w kuchni podobnie jak ziemniaki. Przygotowuje się je tak samo jak ziemniaki, czyli pieczone lub gotowane.

ŚWIERZĄBEK STOSOWANY WEWNĘTRZNIE

Bulwy świerząbka ułatwiają pracę przewodu pokarmowego, poprawiają procesy trawienne, likwidują bóle brzucha, działają lekko moczopędnie i odżywczo.

Źródło foto: https://flic.kr/p/JhhDwbEncyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama






Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 5
Gości: 0
Roboty: crawl Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot