Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

TAMARYNDOWIEC | Tamanndus indica

Tamaryndowiec należy do rodziny bryzelkowatych i prawdopodobnie pochodzi z Afryki Wschodniej lub Azji Południowej . Obecnie jest uprawiany przede wszystkim w Indiach, na Florydzie, Jamajce i innych tropikalnych wyspach.
 
Tamarind 

Tamaryndowiec, zwany także powidlnikiem indyjskim lub tamatyndem, jest wiecznie zielonym drzewem osiągającym wysokość 25 m. Ma rozłożystą, gęstą koronę, na którą składają się niewielkie liście, zamykające się wraz z nadejściem wieczoru. Zebrane w luźne kwiatostany, bardzo pachnące kwiaty, zakwitające w czerwcu i lipcu, są biało żółte i mają czerwone prążki na trzech płatkach korony. Owocem jest brunatny, nie pękający, zakrzywiony strąk o ciastowa-tym, mięsistym, oplecionym cienkimi włóknami miąższu. Wewnątrz owocu znajdują się twarde, błyszczące, lekko spłaszczone nasiona. 

Miąższ tamaryndowca ma ciemnocynamonową barwę, przyjemny, orzeźwiający, słodko-kwaśny smak i piękny aromat. Dodaje się go do dań, które mają być kwaskowate. Doskonale pasuje do curry, sosów korzennych, warzyw duszonych, sałatek, pikantnych zup, gulaszów, chutneyów, napojów, syropów, cukierków, dań z owoców morza, ryb i mięs.

Tamaryndowiec jest ważnym składnikiem potraw azjatyckich, a zwłaszcza indyjskich. Kucharze tamtego rejonu świata stosują także sos tamaryndowy, otrzymywany w wyniku gotowania miąższu tego owocu w minimalnej ilości wody, z dodatkiem cukru. W sklepach są dostępne także bloki i koncentraty z tej rośliny. Natomiast w Ameryce Północnej i Anglii świeżą miazgę tamaryndowca wkłada się do beczek i zalewa stężonym, gorącym syropem cukrowym. W ten sposób powstają bardzo słodkie powidła o niezwykłym smaku i aromacie.
 
Tamarind//

Strąki tamaryndowca zawierają około 20% cukru, kwasy organiczne (winowy, octowy, cytrynowy), witaminy B i C, białka, pektyny, gumy i sole mineralne (przede wszystkim wapnia i fosforu). Dużą wartość odżywczą mają także nasiona tej rośliny, które są bogatym źródłem skrobi (65%), białka (20%), tłuszczu i cukru. Strąki tamaryndowca należy przechowywać w plastikowych torebkach w lodówce, w przeciwnym razie dość szybko tracą swój niepowtarzalny zapach i smak.

Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

Tamaryndowiec właściwości lecznicze

Napar z owoców tamaryndowca jest środkiem wykrztuśnym, wiatropędnym i przeczyszczającym, przyspiesza przepływ żółci ku jelitom, oczyszcza organizm ze szkodliwych produktów przemiany materii, usprawnia procesy trawienne, leczy czynnościowe zaburzenia pracy wątroby, szkorbut, stany zapalne, reumatyzm, zatrucia np. alkoholem), udar słoneczny, nieżyty przewodu pokarmowego, zaparcia, wzdęcia i bóle brzucha (także u dzieci i osób starszych).

Preparaty z tamaryndowca działają ściągająco, tonizująco i przeciwgorączkowe, leczą biegunkę, kolkę, obstrukcje oraz zatrucia pokarmowe; preparaty z kwiatów i liści tamaryndowca zwalczają objawy czerwonki, żółtaczki, róży i hemoroidów. Miąższ zawarty w strąkach jest podstawą do sporządzenia bogatej w witaminy B i C pasty tamaryndowej, nadającej oryginalny smak sałatkom.

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 8
Gości: 0
Roboty: robot Bot, robot Bot, Google Bot, robot Bot, robot Bot, robot Bot, crawl Bot, robot Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)