Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej

Zioła w leczeniu hipochondrii

Hipochondria jest chorobą przejawiającą się przesadną obawą o swój stan zdrowia. Bardzo często obawa taka łączy się z nadużywaniem środków farmakologicznych, a w przypadku występowania rzeczywistych dolegliwości - ze znacznym ich wyolbrzymianiem.
 
 
 
Choroba może mieć postać stałej predyspozycji do tego rodzaju przesadnych zachowań lub też może pojawiać się okresowo, w zależności od stanu emocjonalnego cierpiącej na nią osoby. Bywa ona tym bardziej dokuczliwa, że hipochondrycy zazwyczaj nie potrafią pogodzić się z diagnozą lekarską, zwłaszcza jeśli lekarz nie stwierdzi u nich żadnej choroby - poza hipochondrią.
 
Z drugiej strony, być może, jak dowodzą niektóre badania część osób ze skłonnością do hipochondrii po prostu ma szczególną wrażliwość, przez którą silniej odczuwa pewne dolegliwości ciała. Badania dowodzą, że na hipochondrię najczęściej zapadają mężczyźni w średnim wieku, ale może ona występować we wszystkich grupach wiekowych, również u małych dzieci.

Niestety, nie ma sposobu na farmakologiczne leczenie tej choroby, można jedynie łagodzić towarzyszące jej objawy, takie jak podenerwowanie, dolegliwości bólowe, stany lękowe oraz stresowe - tutaj przydatne okazują się terapie alternatywne, takie jak joga oraz ziołolecznictwo. Najlepszym rozwiązaniem bywa jednak wizyta u psychiatry, tym bardziej że często za hipochondrią kryją się takie choroby, jak utajona depresja, a objawy podobne do hipochondrii mogą świadczyć o rozwoju nerwicy lub schizofrenii.

Ogórecznik lekarski (Borago officinalis)

 
Ogórecznik ma działanie wzmacniające, przeciwzapalne i ochronne, ale jednocześnie jest doskonałym środkiem przeciwdepresyjnym i uspokajającym. Zalecany jest w stanach stresowych, przy objawach lękowych, w hipochondrii. Równie dobrze sprawdza się w leczeniu przygnębienia i melancholii. W hipochondrii, pobudzeniu nerwowym, niepokoju zaleca się sok z miazgi ogórecznika. 

W celu sporządzenia soku wystarczy zmiksować świeże, oczyszczone ziele, a następnie odsączyć całość, tak by oddzielić sok od miazgi. Sok pijemy 3 razy dziennie po 2 łyżki.

Rumian szlachetny (Anthemis nobilis)

Rumian szlachetny, zwany też rzymskim, występuje w całej Europie i od dawna stosowany jest również w naszym kraju. Działa nieco słabiej przeciwzapalnie niż rumianek, ale za to ma dobre właściwości przeciwdepresyjne i uspokajające. W hipochondrii, stanach pobudzenia nerwowego i histerii stosuje się kwiaty rumianu. 

W celu przygotowania naparu 1 łyżkę kwiatów zalewamy 1 szklanką wrzącej wody i odstawiamy na 10 minut pod przykryciem. Pijemy 3 razy dziennie, jednorazowo 1/3 szklanki.

Melisa lekarska (Melissa officinalis)

 
Dobrym lekiem na dolegliwości towarzyszące hipochondrii jest melisa. Stosowana jest powszechnie w zaburzeniach układu nerwowego, w depresji, stanach lękowych, histerii, a także w nerwicy wegetatywnej - która niekiedy towarzyszy hipochondrii. Melisa zalecana jest bardzo często, między innymi dlatego, że należy do środków kojących i uspokajających, które nie mają szkodliwych skutków ubocznych. 
 
W hipochondrii zaleca się picie zwykłego naparu z melisy, ewentualnie z dodatkiem ziela dziurawca i chmielu. 2 łyżki melisy zalewamy 1 szklanką wrzątku i odstawiamy do przestygnięcia. Pije się 2 razy dziennie po 1/2 szklanki, pierwszą porcję pomiędzy śniadaniem i obiadem, drugą porcję godzinę po kolacji. 

Mieszankę ziela melisy, dziurawca i chmielu przyrządzamy tak samo jak napar z melisy w proporcjach: 2 łyżki melisy, 1 łyżka dziurawca, 1 łyżka chmielu - całość zalewamy 2 szklankami wody.
 
Encyklopedia medycyny naturalnej | U źródła natury

SUBSKRYBCJA

Wpisz swój adres e-mail:

Delivered by FeedBurner

Wesprzyj medycopedię



Reklama




Spirulin plus

Online

Wszystkich Online: 2
Gości: 0
Roboty: robot Bot, crawl Bot

Subskrybuj Encyklopedię medycyny naturalnej
Add comment

Dodaj komentarz

(przeładuj obrazek)